

Metingen en conclusie
Inhoud


We hebben de serie van vier Nordost LEIF-kabels aan een serie tests onderworpen. We hebben met de HP puls-generator en Tektronix scope propagatietijd / -variatie gemeten en hebben ze aan de Sourcetronic LCR-gehangen om capaciteit, inductie, impedantie en geleiding te meten. Tenslotte hebben we met het ‘zwarte kastjes’ en de Picoscope nog een Bodeplot gemaakt om response en fase te meten. Daarbij hebben we afgesloten met 10 KOHm. Die uitkomst is natuurlijk niet verrassend: alles is recht tot ver boven 100 KHz.
Nordost White Lightning
Wat hier interessant is, is dat we wederom zien dat Nordost ongekend goed is op gebied van propagatie variatie. We zien bijzonder kleine afwijkingen in propagatietijd als we de spanning variëren. De kabel is ook snel: 8.3ns over 1,5 meter. De variatie is van 8,3 op 0,5V naar 8,25 bij 1V en 8,27 bij 2V. Dat is maixmaal 0,05ns. Dat is 50 picoseconden afwijking! Netjes!
Nordost Purple Flare
Gaan we naar de Purple Flare dan zien we dat de kabel vooral fractioneel sneller is dan de White Lightning. We zakken van ongeveer 8,3 naar 8,05 ns over 1,5 meter. De variatie is verder gelijk: 0,05ns. Indrukwekkend dit.
Nordost Blue Heaven
De Blue Heaven is eigenlijk even snel, al meten we bij 2V een íets snellere propagatie. De variatie is wederom gelijk: 0,05ns. We zien een patroon ontstaan!
Nordost Red Dawn
Dit is wel een forse stap: we zakken van rond de 8ns naar 7,75ns. De propagatietijd is echter wederom gelijk: 0,05ns. We gokken dat dit te maken heeft met het feit dat de capaciteit van alle kabels ongeveer gelijk is. Dat ziet u in de LCR-metingen.
Overzicht propagatievariatie
| Model | 0,5 V (ns) | 1 V (ns) | 2 V (ns) | Totaal (ns) |
| White Lightning | 8,3 | 8,25 | 8,27 | 0,05 |
| Purple Flare | 8 | 8,05 | 8,05 | 0,05 |
| Blue Heaven | 8 | 8 | 7,95 | 0,05 |
| Red Dawn | 7,75 | 7,75 | 7,7 | 0,05 |
Hierboven een overzichtstabel van de propagatievariatie. Twee dingen vallen op: de kabels worden steeds sneller én de variatie is gewoon gelijk over alle kabels maximaal 50ps. Dit laat zien dat Nordost het spelletje kabels maken wel heeft uitgespeeld op gebied van timing en stabiliteit.


We hebben voor de grap even de signaalsnelheid omgerekend naar de lichtsnelheid. Want Nordost claimt heel snel te zijn en gebruik van FEP-isolatie. Ons korte rekensommetje laat zien dat die claims kloppen. We zien bij de Red Dawn een vertraging van 7.7ns, wat bij 1.5 meter overeenkomt met 65% van de lichtsnelheid. FEP-isolatie heeft een snelheid van ongeveer 69%. (Isolatie heeft een enorme invloed op signaalsnelheid).
LCR metingen
We zien hier op gebied van capaciteit dat het dicht bij elkaar ligt; de waarden liggen tussen de 155 pF en 175 pF ongeveer. Dat laat ons zien dat de geometrie gelijk moet zijn. Inductance is wel anders: De White Lightning ligt zeker hoger dan de Blue Heaven die de laatste inductie kent. We zien in de impedantie-meting dat daarom de Blue Heaven hoger in het spectrum daardoor lager uitkomt (boven 50 KHz). Of dat hoorbaar is, is natuurlijk de vraag; impedantie is niet zo belangrijk bij interlinks.
Op gebied van geleiding zien we dat Nordost 100% zeker andere geleiders heeft per model: elk model geleidt nét even beter. De Red Dawn geleidt twee keer zo goed als de White Lightning.



























Waar hebben deze interlinks nou het meeste effect? Tussen de voorversterker en eindversterker of tussen voorversterker en bron? Zelf speel ik met een Siltech Classic tussen voorversterker en eindversterker en met een Grimm TPR tussen voorversterker en bron; allen ongebalanceerd. Als ik ze omwissel klinkt het echt minder.
Zoals je zelf al zegt: het light helemaal aan je systeem. Bij mij is de link tussen voor- en eindversterker belangrijker. Maar dat hoeft niet…