De Franse Sound
Inhoud
Wat eigenlijk direct opvalt, is dat de Advance Paris A12 Apex wat schoner klinkt dan de ‘normale’ A12. Tenminste: als we de eerste A12 die we hebben getest ons goed herinneren. De Advance-sound was altijd wat warm en donker. Zeker in high-bias. Maar dat is deze A12 Apex écht niet. Het is opvallend schoon. Maar wel vloeiend en nooit en te nimmer scherp. Knap dat Advance dat kan brengen in deze prijsklasse.
Schwung… uh… élan
Ja: schwung is een Duits woord, maar wel zeker van toepassing hier. Maar wellicht dat élan ook werkt. Want deze versterker hééft dat gewoon! En niet alleen via de analoge XLR-ingangen – die nét wat lekkerder klinken vinden we -, maar ook via de digitale coaxiale ingangen.
En laten we daar even een gerechtvaardigd compliment maken: die nieuwe, geüpdatete dac valt niet tegen zeg! Waar versterkers in dit segment voorheen nog weleens tegenvielen op dat vlak, is dit gewoon een bijzonder degelijk digitaal circuit (laten de metingen ook zien overigens). Complimenten. Is het een Sonnet Pasithea? Nee: maar het is wel gewoon goed. En geheel passend bij de versterker. En daar gaat het om.
We horen in beide gevallen – via de Pasithea én via de geïntegreerde dac – een uitstekend podium met veel ruimte in de diepte én breedte. En wat vooral opvalt: het stereobeeld is bijzonder stabiel en netjes in focus. Stemmen staan als een huis tussen de speakers met een prettige presence zonder scherpte of randjes die er niet thuishoren.
Le Vinyl
De Advance A12 kan zowel MM als MC elementen aan. Voor MM kan de capacitieve waarde aangepast worden, voor MC is er geen instelmogelijkheid, behalve een keuze tussen een MC High en MC Low instelling, waarbij de grens ligt op het outputvolume van het element. Onder de 0.6mV is de Low output en boven de 0.6mV de High output.
Met de LeSon LS10Mkii cartridge klinkt de Advance wat dun en komt er weinig informatie uit de groeven. De bas is niet duidelijk hoorbaar en het hoog is wat dun. Het klinkt niet slecht, maar je koopt niet een MC element voor ‘niet slecht’. Als we het vergelijken met de Primare R35 die we met XLR aansluiten op de Advance versterker, dan is het verschil duidelijk. Voller geluid, meer bas, enorme soundstage, emotie in de muziek.
We zetten de Thorens TD160 platenspeler neer met een Audiotechnica AT-VM95E MM element en schakelen de Advance naar MM op 100pF. Onmiddellijk klinkt het goed. Toegegeven, een MM element heeft niet de snelheid en luchtigheid van een MC element, maar dit klinkt in balans, coherent en fijn.
Conclusie: voor een standaard MM element en een leuke platenspeler voldoet de ingebouwde platenversterker en levert dit veel uren luisterplezier. Wie meer wil, heeft een aparte phono voorversterker nodig.
La Polyvalence
We horen in beide gevallen – via de Pasithea én via de geïntegreerde dac – een uitstekend podium met veel ruimte in de diepte én breedte. En wat vooral opvalt: het stereobeeld is bijzonder stabiel en netjes in focus. Stemmen staan als een huis tussen de speakers met een prettige presence zonder scherpte of randjes die er niet thuishoren.
Toegift: bij het testen van vinyl hebben we ook de Weiss Helios even aangesloten, die net was binnengekomen. De Helios (review volgt uiteraard) is de referentie-DAC van Weiss waarin de bijna 50-jarige ervaring van dit merk met digitale audio is verwerkt. Hoe de Helios precies presteert houdt u nog van ons tegoed, maar in dit stadium kunnen we met u delen dat het karakter van de Helios moeiteloos wordt doorgegeven door de A12. We kunnen concluderen dat de A12 een versterker is die in staat is om het oplossend vermogen van verschillende bronnen door te geven. En kennelijk niet veel of zeer weinig eigen kleuring toevoegt aan het signaal.
Is het geheel wat lieflijk? Wellicht. Maar liever dat dan het veel te schone en soms koude ‘hifi-geluid’, wat we steeds vaker horen. Dat kan in de high-end prima uitpakken, maar als niet alles perfect klopt, kan het gewoon koud en steriel worden. Advance kiest daar niet voor en dat is prima!
Verwar ‘lieflijk’ overigens niet met suf of alleen maar zachtaardig. De Advance heeft ruim voldoende power om een feestje te geven. Maar het is géén Engelse ‘prat’ die u krijgt van deze Fransoos. Maar ja: zoveel mensen zoveel smaken. En zoveel wensen… dus voor iedereen is er vast wel iets wat past.
Overall?
Overall vinden we dat Advance een fijne balans heeft gevonden met de A12 Apex. Het is een neutralere klank dan de klassieke Advance Paris-producten. En dat vinden we eigenlijk wel positief. Niet dat de ‘oude’ modellen niet fijn klinken; dat doen ze wel. Maar deze nieuwe Apex-serie laat een uitstekende balans horen. Vloei, openheid, helderheid in het midden en hoog, maar géén scherpte of randjes.
