Luisteren naar de Roboli Design RCA interconnect kabel
Inhoud
David Sylvian’s “Let the Hapiness in” is een subtiele balans tussen stem, de donkere klank van akkoorden van koperblazers, de lichtheid van het strijkersarrangement met piano en een gedempte trompetsolo. De Roboli kabel laat deze track helder klinken met precisie in ritme en timing. De verschillende instrumenten leunen tegen elkaar aan, het gaat meer om de weergave van het geheel dan om tussen de instrumenten door te luisteren.
Met de Sommer Epilogue is de soundstage iets meer naar achteren geplaatst, de bas is minder geprononceerd en mengt beter, wat je hoort aan de naklank van bijvoorbeeld bekkens die daardoor meer gelaagdheid krijgen. Het voelt wat ruimtelijker, met minder nadruk op transparantie. Er is vooral iets meer rust in de weergave. Details worden meer benadrukt, er is iets meer separatie tussen de verschillende instrumentlagen.
De track met elektronica en saxofoon van Caterina Barbieri & Bendik Giske laat veel horen in kleur van klanken en in de diepte van de soundstage. De saxofoon klinkt heel helder en het geluid van kleppen die dichtgeslagen worden is naturel. De Roboli kabel is hierbij heel precies in de afbeelding van dat geluid: de omvang van de bron van het geluid, de klep van een saxofoon, is bijna fysiek aan te wijzen.
De diepe bas synthesizerklanken blijven losstaan van de rest van het klankbeeld. Het nadeel van een speaker met baspoort wordt hoorbaar, kennelijk wordt net de frequentie van de baspoort wat meer benadrukt met deze kabel. In uw systeem kan het daarom anders uitpakken.
Met de Sommer Epilogue kabel krijgt de saxofoon meer body. Het klinkt allemaal relaxter, de Roboli kabel is wat meer dwingender, maar ook swingend. Vooral in de fysieke diepte van de soundstage laat de Sommer een zeer gelaagde soundstage laat horen, waar de Roboli meer een bubbel van muziek projecteert.
Tot slot het koor en orkestwerk uitgevoerd door het Collegium Gent. Wat een heerlijke uitvoering is dit toch! Met de Roboli kabel staat het koor wat boven het orkest, vreemd genoeg, maar de klanken van het koor mengen mooi met het orkest en je krijgt de sfeer van de zaal goed mee. Als je je ogen dicht doet is het minder huiskamer en meer concertzaal wat je oren waarnemen. De nadruk ligt vooral op de melodielijnen in het koor. Met de Sommer kabel klinkt het allemaal wat afstandelijker. Koor en orkest mengen minder mooi en het koor klinkt minder vloeiend.
Conclusie Roboli RCA
Er zijn duidelijk hoorbare verschillen tussen de Roboli RCA en de Sommer Epilogue die ik als referentie gebruik, maar deze verschillen zijn kleiner dan de tekst doet vermoeden. Ik kan met beide kabels leven om van muziek te genieten en niet bezig te zijn met wat ik hoor. Beide laten de kwaliteiten van de Kora TB200 goed horen: een dynamische, grote soundstage.
Voor de track van Caterina Barbieri & Bendik Giske geef ik de voorkeur aan de Sommer Epilogue. Voor de Dvorák opname heeft de Roboli Design kabel de voorkeur. Bij de track van David Sylvian is het om het even.