Luisteren naar de TOZO HT3
Inhoud
De HT3 is bass heavy, maar voor wie dat teveel vindt kan dit aanpassen door de EQ aan te passen in de app. U kunt ook een eigen geluidsprofiel aanmaken. De EQ via de TOZO-app werkt voor ons beter dan de EQ-instelling van een afspeelapplicatie als VOX.
We spelen “History Repeating” af, van Stereophonics. De stem van Shirley Bassey komt lekker vol door en als de beat invalt (in de neutrale EQ-instelling) worden we getrakteerd op een vette en volle track. Bijzonder is dat er ook op hoog volume overzicht blijft, iets wat nog beter gaat als we de bas iets terugdraaien.
De Jacques Loussiertest doorstaat de HT3 niet en dat is ook niet verwonderlijk. Het vileine van de “Little Fugue” is dat het een meetlat is voor accurate weergave van contrabas, drums en piano. De bas klinkt niet strak, wollig, de drums en vooral de floortom worden veel te zwaar gepresenteerd en de piano klinkt te warm, te groot.
We verwachten dat de doelgroep voor de HT3 niet bestaat uit Jacques Loussier-getrouwen, maar we worden weer eens bevestigd hoe goed deze 2.25 minuten zijn om te testen.
Mid
“Mercedes Benz” van Janis Joplin kent u allemaal, maar de interpretatie van een Frans a capella ensemble zonder naam zal alleen voor degenen die een CD van Focal JM (nr 2) in huis hebben, bekend voorkomen. Het is een test-CD en deze track staat ergens tussen een drum track met en zonder compressie en andere geluidseffecten zoals brekend glas en een tape die van links naar rechts wordt afgerold.
“Mercedes Benz” is erg goed opgenomen zonder veel nabewerking. Een goede track om de midrange te testen. Op de TOZO HT3 klinkt het niet erg gedefinieerd. De stemmen bij “Mercedes Benz” staan erg dicht bij elkaar en zijn moeilijk uit elkaar te houden. Bas wel mooi diep. Het mid blijft een beetje op de achtergrond.
Hoog
Het hoog is opvallend mild. Ook al zetten we de EQ op maximaal, het wordt er niet beter op. Vreemd.
Na een tijdje luisteren beginnen we door te krijgen wanneer deze hoofdtelefoon goed klinkt. Bij EDM en ook remasters die vaak tot het maximale zijn voorzien van compressie, klinkt het prima. De sound is in balans. Wanneer we originele versies beluisteren met veel headroom en dynamiek, moeten we het volume steeds bijstellen. Zo extreem hebben we het niet vaak meegemaakt.
We hebben de HT3 de afgelopen weken meegenomen in de trein, op de fiets en eigenlijk is het gewoon een heel prettige draadloze hoofdtelefoon. Zitcomfort is goed (al denken we dat mensen met een grote schedelomtrek het wat te strak zullen vinden), we hebben de HT3 niet leeg kunnen spelen (hulde aan de accu) en het via een oranje knopje kunnen schakelen tussen ANC aan/uit of pass through is erg prettig.
De ANC werkt goed, net als de HT2. We hebben wel eens betere noise cancelling meegemaakt maar dit is goed genoeg voor een drukke trein of andere ruimte. Een minpuntje is dat de HT3 niet uitschakelt als het een tijdje niet actief is. Daar staat weer tegenover dat de accu dermate sterk is dat we hier in de testperiode geen nadeel van hebben ondervonden.
Spatial
Voor het testen van de spatial-instelling hebben we wat films gekeken met veel surround-effecten. Welnu, de HT3 stelde ons niet teleur. We worden getrakteerd op forse sub-bas en het geluid is echt filmisch; we zitten er middenin. Alles vliegt en dondert om ons heen!
Conclusie
Waar de TOZO HT2 voor ons een goede hifi-hoofdtelefoon is, legt de HT3 de nadruk op een zware basweergave, waarmee het geschikt is voor liefhebbers van elektronische muziek met veel compressie.
De Spatial-functie werkt prima waardoor het ook voor het kijken van films een prettige hoofdtelefoon is. Voor wie meer houdt van akoestische muziek (jazz, volksmuziek), klassieke muziek is deze hoofdtelefoon teveel getuned. Maar mooi dat TOZO deze keuze aanbiedt.