

De resultaten van de test
Inhoud
Dit is een luistertest gedaan in slechts één set door één reviewer. Het is daarmee niet te vergelijken met de uitgebreide testen die we gedaan hebben. Ik was zelf nieuwsgierig naar de verschillen en ik heb van het vergelijk dit verslag geschreven. In uw set en voor uw oren kunnen de uitkomsten anders zijn, maar ik doe een poging om de verschillen te duiden.
Soundstage
De twee Sommer cables zijn duidelijk familie. De soundstage is breed bij beide kabels, de soundstage van de TPR is duidelijk smaller. Het verschil is dat de soundstage van de Stage 22 veel minder diep is dan van de Epilogue. De TPR heeft een diepe soundstage, vergelijkbaar met die van de Epilogue.
In het werk van Dvořák is het verschil tussen TPR en Epilogue opvallend. Met TPR zit je in een orkestzaal en ervaar je je positionering in de zaal. Het koor staat duidelijk achter het orkest.
Met de Epilogue zit je minder in de zaal en dichter op de muziek.
Over alle drie de tracks heen is de proportionaliteit in de soundstage van TPR het best, waar de beide Sommer kabels een grootse soundstage neerzetten die wat meer uit z’n verband getrokken is. Daarbij is de Epilogue de kabel met de meeste gelaagdheid in de soundstage van de drie.
Detail, Dynamiek en microdynamiek
Het grote verschil tussen de Stage 22 aan de ene kant en de TPR en Epilogue aan de andere kant is de weergave van dynamiek in de muziek. De Stage 22 blijft hier duidelijk achter. De dynamiekverschillen, verschillen tussen de stilste en de luidste passages, zijn hoorbaar minder groot.
De TPR en de Epilogue laten meer detail horen en dat zit vooral in de microdynamiek. In het nummer van David Sylvian is tegen het einde van de track een belletje hoorbaar. Dat is met TPR en Epilogue veel duidelijker gedefinieerd. De geluiden die gemaakt worden met de kleppen van de saxofoon door Bendik Giske zijn veel herkenbaarder als kleppen die met enige kracht gesloten worden.
De Epilogue heeft de meest stille achtergrond, waardoor details duidelijk hoorbaar zijn. Desondanks doet de TPR er niet voor onder, het is beleving van de rust die anders is. TPR klinkt veel energieker, Epilogue is wat meer ingehouden.
Het meest duidelijk komt dat tot uitdrukking in de tekst die David Sylvian zingt. Met de TPR glimmert er hoop in de zin ‘Let de happiness in’. Met de Epilogue is ‘let de hapiness in’ meer een smeekbede na ‘I am waiting for the agony to stop’.
Met de Epilogue is de naklank prominenter in de track van Cristina Barbieri. In de saxofoon ligt de nadruk wat meer op de onderkant van het middengebied, het klinkt wat steviger dan de TPR, die meer de nadruk legt op de bovenkant van het middengebied. Met de Epilogue is het wat meer ‘bassig’. De TPR swingt meer, de Epilogue is toch wat terughoudender ritmisch gezien, waardoor de pacing anders aanvoelt. De Epilogue geeft meer autoriteit aan de weergave, TPR is wat losser en energieker.
Luisterbeleving
Zowel TPR als Epilogue zijn dwingender om te luisteren, de Stage 22 is een wat meer ontspannen luisterervaring. Het klankbeeld is minder scherp afgetekend en wat diffuser, maar de Stage 22 knuffelt je meer met de muziek. Dat komt vooral doordat het middengebied van de Stage 22 heel transparant klinkt en de inspanning die je moet doen om goed te volgen wat er gebeurt laag blijft. Je kan lang luisteren met deze kabel.
Conclusie
De Chris Cables Core Function (Sommer Stage 22) kabel is vooral geschikt als u niet zoekt naar de meeste gedetailleerde weergave en muziek vooral wilt luisteren ter ontspanning. Zowel de Grimm TPR als de Sommer Epilogue zijn veel dwingender om te luisteren, althans als u dezelfde prettige afwijking heeft als een Alpha Audio reviewer.
Als uw gehele setup al wat pittig is van karakter zijn beide Sommer kabels beter passend. Dit is de reden dat ik de Sommer Epilogue prefereer voor de Rega platenspeler, waar het Ania MC element in het hoog soms wat fel kan klinken. De Epilogue schaaft daar de scherpe randjes vanaf.
De proportionaliteit van de Grimm TPR is fijn als u veel naar klassieke muziek of jazz met akoestische instrumenten luistert.
Aan geen van deze drie kabels zult u een miskoop doen, wat wederom bewijst dat materiaal gemaakt voor professioneel gebruik doet wat het moet doen, zonder fratsen en zonder exotische prijskaartjes.







Fijn om weer wat aandacht voor meer betaalbare kabels te zien!
Ik speel zelf tevreden met de Core function rca en TPR XLR kabels
Mij is niet duidelijk wat de rol/toegevoegde waarde is van een kabel leverancier wanneer deze gebruikt maakt van fabriekskabels welke zo op rol te bestellen zijn. In dit geval bijvoorbeeld de Sommer 22 kabel. Is het de wijze van montage/ solderen waar misschien klankmatig winst wordt behaald tov een doe t zelver die er zelf een paar goede pluggen aan soldeert.
Het is dus niet per definitie zo dat een goede leverancier ook fabrikant moet zijn maar gewoon kabel van de rol kunnen gebruiken van een grote fabrikant.
Goed solderen is een kunst, niet iedereen kan goed solderen. Je moet eens weten hoeveel bakwerk i.p.v. solderen er gedaan wordt.
Voor mij is zo’n kabelleverancier wel fijn.
Het geleidende deel van de kabels worden gemaakt door een beperkt aantal fabrikanten. Het hele ontwerp van de kabel wordt door een aantal fabrikanten zelf gedaan, maar de fabricage wordt vaak uitbesteed.
Ik zelf heb met de Kora TB 200 uitmuntende resultaten met de kabels van Roboli Design en zo blijven we meteen ook in hetzelfde land. Start wel vanaf € 265. Kan me moeilijk inbeelden dat je potentieel zou kunnen halen met minder kwalitatieve kabels. Daar zijn veel van mijn klanten het hier mee eens. (Hier slaat op de locatie) :-)…
Als je me twee setjes van 1 meter kan sturen, dan kan ik ze vergelijken met de Sommer Epilogue en daar wat over schrijven.
Komt goed Martijn.
Ik ben benieuwd. Ik gebruik al jaren de Grimm TPR en die past heel goed tussen mijn voor- en eindversterker. Wel eens dure kabels getest maar de TPR paste het beste in de set-up naar mijn smaak.
Ben ook benieuwd. Via de grote kabeltest van Alpha kan ik dan inschatten waar deze ongeveer gepositioneerd zit vergeleken met de Ricable Magnus. Dankzij Alpha heb ik deze mooie kabel gekocht.
Ik zie maar weinig kabel-zelfbouw. High tech Neotech Nemoi aan de rol, Eichmann pluggen, lastig en duur, maar je hoort wel direct dat je daarmee in een andere klasse zit.
Complimenten voor deze compacte en heldere uitleg. Don’t break the bank zo blijkt maar weer. Voor een fractie van de vaak kostbare installatie haal je kwaliteit in huis. En dat is niet enkel aan beginnende hobbyisten gericht.
Beperkte maar prima test.
De Grimm XLR TPR-kabels zijn mij bekend. No-nonsense ‘bang for the buck’-kabels. Niks exotisch maar goed om te lezen dat het review team ze ook gebruikt. Kostbare kabels voor mij alleen daar waar het iets bijdraagt. (Pink Faun I2S, Origin Live Silver Hybrid 2-S). De juiste kabels op de juiste plaats.