Al een tijdje zoek ik terug aansluiting in het hifi assortiment met het oog op een nieuwe stereo set. Ik zoek geen top-set maar een goede bij-de-tijd upgrade op wat ik nu heb (Marantz PM8000 + Mission M35). Ik luister uitsluitend nog digitaal en via streaming, zelden nog eens een CD.
Ik zoek een goede geïntegreerde versterker of voor- en eindversterker combo en een paar vloerstaanders. Qua versterker ben ik wel wat verknocht aan het Marantz geluid maar hun nieuwe versterkers kunnen met niet echt meer bekoren. Premium te duur (en klasse D ben ik geen fan van) en de Range reeks lijkt haast te worden afgebouwd (bookshelves only toestand). 100 watt/kanaal is blijkbaar niet meer verkrijgbaar. Ik had ooit eens als antwoord gekregen van Marantz zelf dat ik dan maar een stel PM8005 in serie moet gaan schakelen. Echt? Niet serieus.
Als ik de markt met een vers paar ogen bekijk dan ben ik wel geïnteresseerd in Rotel (RC-1590+RB-1582mk2) of Cambridge Audio (851D+851W) of Hegel (H190). Hoe dan ook graag versterker met DAC. Beetje voorkeur zelfs voor pre- en pro-combo vanwege mogelijke dac-vergankelijkheid mocht dat ooit een issue worden.
Een luidsprekerpaar dat ligt moeilijk. De Mission M35 zijn mijn 'beginners' zeg maar. Klassiek, paper cone, warme/donker klank (als ik het zo even mag verwoorden) - is ook een beetje mijn karakter. Maar aan mijn 35 jaar ben ik een beetje te volgroeid voor mijn M35's - beetje profetisch bijna. Ik zoek een vooral een muzikale luidspreker en geen zielloze technofreak-pietje-precies-luidspreker. Hoogst subjectief - weet ik - maar zo staat het.
Mijn eerst kennismaking met hifi was met marantz PM700 + Wharfedale dovedale 3 en vader zijn vinyl plaatjes op technics tafel. De Wharfedale's hadden een warme klank en een strakke lineaire bas mede door het gesloten ontwerp en 12" woofer. Ik hoorde veel pop/rock/disco en dat is vandaag niet veel veranderd alleen wat ruimer/volwassener geworden en aangevuld met jazz (mijn nieuw lief). Ik heb het dus meer voor de kick-drums van Stewart Copeland en subtiele percussie van Jo Jones dan de boembass van Tomorrowland en co of de drama van Metallica en zo (elk zijn meug - maar das de mijne).
Daarna luisterde ik naar Jamo 7.7's. Grote vloerstaanders met downfiring 8" woofer en 2x 4" glasvezel midwoofers. Prachtige luidsprekers maar soms wat zwak in de overgang van de upper- naar midbass.
Hoezeer ik tonaliteit van mijn M35's apprecieer toch heb ik wel wat problemen met de effecten van mijn bass reflex poort (achter). Opstoppen brengt weinig soelaas. Ook de timing en het beeld zou wat beter mogen.
Als ik op de markt kijk (mijn budget 2000€/speaker) dan lijkt alles (los van de fit n finish) zo hard en artificieel. Er worden harde materialen gebruikt en de bass reflexpoort moet dat dan allemaal weer wat zachter maken. Zelfs als ik even een lichtpuntje dan is die alweer snel weg of is er een kanttekening. Bv de Definion 5 van Teufel (gesloten kast) maar alweer verdwenen van hun site of recenter de Elac Adante AF-61 met ontwerp van Andrew Jones maar dan wel weer duurder, gesloten met recup bass reflex maar wel harde alu conussen. Als het dat niet is dan is het keramisch (Canton) of continuum van B&W. Ben gaan luisteren naar B&W bij mijn dealer van marantz naar de 702S2. Prachtige luidspreker, precies, mooie afwerking maar een geforceerd laag fundament. Gooi er dan een subwoofer bij. Niet serieus. Zou niet hoeven en zo kan ie nog wat meer verkopen aan me en spendeer wat meer euro's en moet ik die bak ergens zetten.
Graag uw reactie en idee.
En ook graag uw kijk op het volgende: waarom maken luidsprekerfabrikanten geen betaalbare luidsprekers meer met gesloten kast en deftige conusoppervlakte en met natuurlijk klinkende materialen? (minder efficiënt - er zijn toch genoeg sterkere versterkers tegenwoordig?)
Beste ChristopheV, waarom geen professioneel materiaal, https://www.bax-shop.nl/studio-monitor/adam-s3h-actieve-studiomonitor-per-stuk zijn actieve speakers met de 3 versterkers die het beste passen bij de speakers. Elke luidsprekerbox kan alleen goed klinken als de tweeter,(die meer horizontaal dan verticaal uitstraalt, dan een woofer) op oorhoogte geplaatst is, houdt rekening met de vrije ruimte.Een horizontaal geplaatste speaker, heeft ook bij mij 'n voorkeur. Let op geen RCA maar XLR aansluiting. Hier een bijpassende pre amp / streamer / dac op aansluiten. Een eerlijk geluid.
Dank voor je antwoord, maar dat is niet echt wat ik bedoelde.
Liever iets huiskamer vriendelijker en volgens het format paar zuilluidsprekers + stereo versterker (of pre+pro combo).
Ik probeer me te oriënteren naar een (zuil)luidspreker die bij me past en dan een versterker daarbij voorzien binnen gesteld budget.
Luidspreker keuze is natuurlijk voor groot deel subjectief en daar maak ik me ook hier in bepaalde mate schuldig aan. Binnen de markt kan ik me toch wel een beetje richten of betere gezegd weg richten van de dingen die niet voor mij zijn. Probleem is dan natuurlijk wat blijft er dan over of waar kan ik me wel in vinden.
Tis moeilijk toegegeven maar zo kan ik voor mezelf toch het volgende uitmaken (persoonlijk):
- B&W 702 S2 => klink zeer gedefineerd en fijn maar het bass-fundament is me te steriel wel strakker (voor bassreflex) maar toch te veel van "ik doe het correct" ipv "ik klink leuk" - goed voor studio misschien maar voor de woonkamer en voor allerlei soorten kwaliteiten van bron-materiaal is dat minder;
- Monitor audio eens kort gehoord - ik weet niet meer welk model maar ook hier harde klanken en dikwijls onnatuurlijk - de focus ligt te zeer op scherp en hard dan verfijnd en met textuur;
- KEF R900 => Uni-Q eenheid is inderdaad een mijlpaal inzake cohesie van klank maar ook hier opnieuw die focus op hoge tonen en het laag fundament dat niet mee volgt;
- Canton Vento 896 DC => heb ik nog niet gehoord - deze is misschien wat - bassreflex is vloergericht en daardoor misschien wat minder hinderlijk;
- Focal Aria 948 => lijkt me ook wat, de recensies spreken elkaar wat tegen, maar ik toch wel wat schrik van die metalen tweeter en die basspoort aan de voorzijde voor de beruchte chuff;
- Dali Opticon 8 => lijkt me mss ook wat maar me baserende op recensies zou deze ook redelijk hard klink ipv verfijnd;
- Dynaudio Excite X44 => lijkt me mss ook wat maar sommige recensies spreken over een plastieken sound vanwege het MSP-materiaal in de drivers.
Even heel eerlijk zijn: ik ben auditief gezien niet helemaal mee met de meest hifi-adepten van tegenwoordig. Alle luidsprekers waar ik ooit naar luisterde en op heden naar luister hadden/hebben allemaal soft dome tweeters en de andere drivers papierconussen. De laatste twee hebben een conservatieve bassreflex poort op de achterzijde (problemen kamer akoestiek). Terwijl ik met mijn fragiele oortje moet vaststellen dat de meest luidsprekers tegenwoordig hardere en lichtere materialen gebruiken die ook gedefinieerder maar ook scherper en harder klinken. Vermoedelijk worden die andere materialen erin verwerkt om snellere drivers te maken maar allicht (of eerder) ook om kosten te besparen. Als je dit even aanneemt (persoonlijke mening) dan lijkt het mij ergens wel logisch dat je niet zonder bassreflex poort kan omdat je die nodig heb om met intensere bas die hardheid wat te verdoezelen. Mijn oren horen die tegenstelling. Even 'op flessen getrokken' is het alsof je nagels op een krijtbord aangenamer wil laten klinken met doffe boem van een pauk of twee (de bas en dan de reflex-boem). En dat allemaal om één of meer bass-drivers te kunnen gebruiken met een lager gezamenlijk conusoppervlak (kostenbesparend voor meer winst) in een slanke kast en de 'afval of rest klank' van de bas te recycleren om dat 'passeerbaar' te houden voor onze oren. Elke luidspreker is een compromis maar ik begin zo stilaan meer en meer te geloven dat dit een een nep-compromis is ten koste van 'beter' geluid en ten voordele van winstcijfers (prijzen luidsprekers zijn niet gedaald over de laatste jaren).
De vraag die in mijn hoofd spookt: waarom worden er geen gesloten luidsprekers meer gemaakt met strakke bas en met drivers die gemaakt worden van kwaliteitsvolle natuurlijke en neutrale materialen die niet zo hard klinken zodat er geen basspoort nodig om met die '-3db bump' de zaak te redden? Ook 'betere' merken doen mee met deze micro-economie. Is er dan niemand in hun design-team of atelier die de bedenking maakt: "maar als dat nu eens in een gesloten kast kon doen dan kan het nog wat beter"?
Bv Sonetto VIII van Sonus Faber ziet er prachtig uit en met basspoort naar vloer gericht allicht strakker op de lage tonen maar zou dat ook gesloten kunnen of zijn die alu-drivers dan weer te hard en moet er met een ander materiaal gewerkt worden?
Mijn gedachten even vrijuit - en persoonlijk.
Ik zoek een muzikale zielvolle zuilluidspreker. Als niemand ooit nog gesloten luidspreker zal maken dan zal ik ook de markt moeten volgen - realiteit.
De meest eerlijke luidsprekerbox is de electrostaat. http://www.quad-musik-shop.com/epages/62919310.sf/en_GB/?ObjectPath=/Shops/62919310/Categories/Elektrostaten De 989 kost een schijntje, omdat deze niet hard gaan. Als je, ook jouw partner deze hebt gehoord ben je verkocht.
Het lijkt idd logisch dat de elektrostaat voorstelt. Sommigen hebben daar weinig goede woorden voor. Beetje onterecht vind ik wel.
Voor mij is de (kwaliteitsvolle) elektrostaat aan de ene kant goed wegens het uniforme geluidsbeeld dat ze als geen ander kunnen weergeven maar aan de andere kant zijn ook niet echt vergevingsgezind en in die zin nogal beperkend naar muziek selectie en opnamekwaliteit toe.
Ik blijf toch liever bij de klassieke dynamische luidspreker en dit ook omwille van praktische redenen en de gekende bemerkingen bij elektrostaten.