De Sound
Inhoud
We hebben de Eversolo als een behoorlijk transparante speler ervaren. De speler laat goed horen wat het bronmateriaal doet. Als we bijvoorbeeld schakelen van Hania Rani naar Beth Gibbons en The National, horen we feilloos de compleet verschillende opnamekeuzes. Niet alleen in klank, maar ook in ruimte, vloei en detaillering.
Instellingen
Nu hebben we natuurlijk voor deze test wat gespeeld met de instellingen. Denk aan de equalizer, room correctie en dac-filters… Echter moeten we eerlijk zeggen dat we de equalizer en room correctie niet echt nuttig vinden. Ja: het werkt. Maar nee: het voegt in ons geval niet heel veel toe. Met name de room-correctie is gewoon (nog) niet goed genoeg, gezien de kwaliteit van de Eversolo A10.
De dac-filters zijn wel een nuttige optie, omdat het subtiel het karakter van de speler beïnvloedt en nét even dat puntje op de ‘i’ kan zetten. Wij vinden Minimum Phase, slow roll-off het fijnste klinken. Dat geeft iets meer hoogextensie en ritme dan de lineair phase opties. Het is vooral smaak, dus speel hiermee.
Muziek
Uiteindelijk zijn we natuurlijk lekker muziek gaan luisteren en hebben we alle tweak-opties gelaten voor wat ze zijn. Geen DSP’s, geen equalizers en geen room-correctie. Alles direct door de speler en de dac heen… Zo klinkt de Eversolo DMP-A10 naar onze mening het beste.
We horen in alle gevallen – zoals eerder vermeld – een transparante presentatie van de muziek. Met ruim voldoende ruimte, vloei en controle. De Eversolo DMP-A10 heeft een beetje een soft karakter. Het midden en hoog is best wel lief, als we het zo kunnen noemen. Onze eigen Sonnet Pasithea is wat opener in het midden en hoog. Directer wellicht. De Eversolo is wat liever.
Dat is goed te horen met pianomuziek waar de ‘attack’ belangrijk is. Het is niet zo dat er dingen wegvallen; de presentatie en accenten liggen gewoon anders. En wellicht vindt u juist het lievere karakter wel lekker. Wederom ook een kwestie van smaak!
Bij pop en rockmuziek is het iets lastiger te herkennen, maar eenmaal gehoord, is het wel merkbaar. De verschillen zijn echter wel subtiel en eerlijk gezegd best wel klein. In een A/B-test horen we natuurlijk wel dingen die anders zijn (ruimte, focus, tonale verschillen), maar de verschillen zijn gewoon klein. En we moeten écht geconcentreerd luisteren.
En als we naar het prijsverschil kijken, doet de Eversolo DMP-A10 het ongelooflijk goed. Voor nog geen 4000 Euro (3779 Euro) haalt u een zeer complete en prettig klinkende speler in huis!
Hij zal vast erg goed zijn, maar voor de prijs zou ik een Volumio Rivo plus met Lineo5 of andere lineaire voeding halen en daar een Denafrips Pontus 15th (=Venus 12.1th) aan hangen.
Dat is een heel andere klant en een compleet andere setup. Dus hoe is dat vergelijkbaar?
Doet het zelfde, muziekjes vanaf een server naar een versterker. Kost het zelfde (3600 voor Rivo plus+lineo5 en Pontus 15th) De DAC is sowieso beter. Volumio heeft zelfs een Roon achtige AI functionaliteit. Het is alleen geen pre-amp., maar als je al voor losse compontenten gaat is dat geen probleem.
das zeker zo….denk dat qua gebruik en in/uitgangen ze elkaar niet ontlopen….
Hi,
Heb zelf ook de eversolo a6 en daarnaast een nad m12
Hoe verhoudt de A10 zich tot de m12?
Gebruik de m12 als streamer/voorversterker naar een sugden a21 signature?
Hoor graag je mening?
Dank en groet
Edwin
ps: fijne review
Dag Edwin,
Ik weet het niet. Ik heb ze niet direct vergeleken. Het is ook een tijd geleden dat ik de M12 heb gehad.
maar goed ik kan me herinneren dat je nogal onder de indruk was van de nad m12 en m22 combinatie…maar goed wellicht is het voor je te lang errug haha
De review is letterlijk 10 jaar geleden geschreven. Dus sja… Dat is wel even diep graven. Waarbij komt dat de M12 in een totaal ander systeem is getest en ook in een andere ruimte en dus akoestiek. Min. Advies: leen een A10 en zet hem ernaast… Dan weet je het direct zelf.