

Luisteren naar de A35.2
Inhoud
We gebruiken de volumeregeling op onze Sonnet Morpheus d/a converter. Die is transparant en lineair en voegt weinig toe aan het signaal. In combinatie met de A35.2 pakte dit erg goed uit. Een grote troef van deze versterker is dat hij onmiddellijk optimaal presteert. Geen opstarttijd, opwarmen of loskomen. Niets daarvan. Hij, het is echt wel een hij, gaat er als een malle vandoor. Leuk detail is dat deze eindversterker uit stand-by ontwaakt via een AutoSense systeem wanneer muziek start. Na 20 minuten zonder signaal gaat hij terug in stand-by.
Al heel snel merken we tonnen controle en ‘drive’ in combinatie met een open en neutraal geluidsbeeld. Klasse D moet nog steeds heel wat vooroordelen van zich afschudden maar dat doet deze A35.2 probleemloos. We hebben geen enkele keer gedacht aan het type versterker dat hier stond te spelen. Sterker nog, het geluid beviel ons onmiddellijk. En na een paar dagen begrepen we de Primare A35.2 helemaal. Naast kracht is er de brede soundstage en de precieze plaatsing van stemmen en instrumenten. Er wordt geen felle, directe spot op de muziek gezet, maar eerder een breed stralend bovenlicht.
Deze versterker kan ook fijner en gevoeliger werk met nuance presenteren maar verwacht natuurlijk geen romantisch geluid. Geen kleuring of warmte, dat vinden wij sowieso niet wenselijk, maar wel een eerlijke weergave van de muziek.
“Joey” van Samantha Crain, een kleine en breekbare song, wordt zonder artefacten gebracht waardoor de tekst en het gevoel van het nummer des te steviger binnenkomt. Puur, eenvoudig en bloedmooi.
Wanneer we “From up Here” van Heather Nova horen passeren, merken we dat de bastonen erg plomp klinken. Dat is zo op dit nummer. Maar het zegt wel veel over hoe deze versterker lage tonen presenteert. De A35.2 gaat diep. Heel diep. Dit pakt met onze Cantons geweldig goed uit. Het lijkt wel alsof onze monitors veranderen in kleine vloerstaanders. De A35.2 levert erg veel stroom en test maximaal de wolfraam mid-driver van onze luidsprekers. ‘There’s no substitute for power’. Onze Moon en Sonnet versterkers zijn minder krachtig en zetten meer in op timing en snelheid. De Primare is zeker niet traag maar bastonen zijn een fractie minder punchy en iets minder strak. Ze gaan echter heerlijk diep en klinken wat ronder en voller. Maar, en het is een belangrijke maar, alles blijft steeds gecontroleerd en wordt nooit ‘boomy’. Dit heeft Primare echt goed gedaan.
Luisteren we naar de heerlijke, complexloze muziek van Waxahatchee dan is er weer die controle maar ook een zekere funfactor. Vocalen, vooral vrouwelijke, klinken voortreffelijk. Duidelijk en vol gevoel. Puur zonder scherpte. Dit is een bijzonder stille versterker die inderdaad bijna niet vervormt en muziek heel neutraal en rechtlijnig presenteert. Op het nummer “Arkadelphia” is het de percussie die het nummer voortstuwt met de basgitaar als begeleidend element. Maar de typische klankkleur van zangeres Katie Crutchfield is waar het allemaal om draait. De A35.2 brengt een coherent geheel dat nergens afleidt of stoort en waardoor de luisteraar ontspant.






























Hallo
bezit ook deze primare set en kan me vinden in jullie review.
uit praktische overwegingen denk ik aan de goldnote is 1000 mk2 all in versterker. Erg mooi apparaat met veel waar voor je geld
kunnen jullie die ook eens reviewen .
gr
Ben
Dag Ben,
We hebben al een aantal keer Goldnote aangevraagd maar krijgen weinig reactie helaas. Wel heel mooi spul. Dat zeker.
Vriendelijke groeten
Geoffrey
Dag Geoffrey
ik weet niet waar jullie dat dan aanvragen , maar de importeur actual hifi in brussel komt regelmatig in nederland ,een aardige vlaams sprekende man, Kan me niet voorstellen dat die niet even een apparaat kan brengen voor een review.
groet
Ben
Wat een leuke reviews schrijf jij toch Geoffrey. Heb ooit een Pre30 en A33.2 als set gehad. Goede herinneringen aan. Krachtig, veel grip en stevige bas, zo te lezen nog steeds een beetje de ‘huis sound’.
Dag Ronnie,
Dank je wel! Fijn om te horen. Ik zou perfect met dit duo kunnen leven.
Vriendelijke groeten
Geoffrey
Ik dacht dat de klasse D eindversterker Hypex Nilai 500 jullie ook kon bekoren? Versterker nummer 3 dan??
Dag Wilfried,
De Nilai kon ons inderdaad ook bekoren. Maar dan wel meer afhankelijk van de rest van de omkadering.
Vriendelijke groeten
Geoffrey
Dag Geoffrey,
Mag ik vragen wat je daar precies mee bedoelt? Is de Nilai kritischer in welke set je deze gebruikt of bedoel je wat anders?
Vriendelijke groeten, Wilfried
Dag Wilfried,
Dat is exact wat ik daarmee bedoel.
Vriendelijke groeten
Geoffrey Vanhouwaert
Dag Geoffrey: Laatste vraag: in welke set wel en in welke niet?
Dat is niet te beantwoorden, Wilfried. Implementatie is van véél te veel factoren afhankelijk. Wat zoek je voor sound? Hoe is je akoestiek? Wat voor speakers komen eraan?
Dag Jaap, ik snap dat het van veel factoren afhankelijk is, maar dat geldt natuurlijk voor de Primare evenzo: toch krijgt deze het predicaat ‘echt kunnen bekoren’ en heeft de Primare geen ‘aantekening’ zoals de Nilai kennelijk wel heeft? Ik zoek naar het vergelijk in de tests van de 2 en ben benieuwd waarom de Primare geen ‘voorbehoud’ krijgt en de Nilai wel. En dus wat de voorwaarden zijn voor de Nilai om wel in een systeem te kunnen bekoren?
Voorwaarden zijn: systeemmatch, voorkeuren, budget, enz.
Hallo Geoffrey,
Hoe verhoudt de A35.2 zich tot de NAD M23? Als ik me niet vergis waren jullie hier ook erg enthousiast over en is dit ook een klasse D eindversterker die jullie getest hebben. Zo op het eerste gezicht komen de specificaties aardig overeen.
We hebben inderdaad de M23 getest. Erg mooie versterker; zeker beter dan de C298 bijvoorbeeld. De M23 is gebaseerd op Eigentakt. Dat heeft een totaal andere sound dan Nilai of in dit geval Primare. Primare heeft een guller, ronder karakter (ik denk door de vriendelijkere aanpak op gebied van feedback). Eigentakt gaat meer voor precisie. Het is dus maar wat je zoekt.
Dag Wilfried. Ik heb de SPEC niet gehoord, maar wel de Nilai (één van de referenties idd) en de A35.2 (ik heb de metingen gedaan en wat kunnen proeven). Primare heeft een eigen – zéér fijne! – sound. Nilai is wat minder gekleurd, maar ook wat droger. Beide erg goed.
Ik wil wel een gooi doen aangezien ik een vroegere versie van de Primare had en nu met de SPEC speel. De Primare speelt inderdaad wat ronder, veel controle en gewoon een lekkere sound. Had daar toen een Primaluna buizenversterker naast, want op sommige muziek (acoustisch, klassiek) zocht ik meer verfijning en ruimtelijkheid, wat die Primaluna (zeker in triode mode) mij gaf. De SPEC combineert dat heel mooi: grip, controle, maar ook verfijning, klankleur en een correcte 3D afbeelding.
Dag Ronnie,
Klopt helemaal! Spec is een ander level inderdaad. Mag ook wel natuurlijk.
Vriendelijke groeten
Geoffrey