Luisteren naar de Rega P10
Inhoud
De Rega P10 is open en transparant klinkend, met een hele goede balans tussen bas, midden en hoog. Zoals met alle Rega producten is ook hier het kenmerkende slanke geluid aanwezig. Wie een vettig basgeluid prefereert is bij Rega aan het verkeerde adres. De snelheid waarmee het Apheta 3 element reageert zorgt voor luchtigheid in de weergave die heel prettig is voor de oren, het is soms moeilijk te geloven dat het vinyl is waar je naar luistert.
Op dit niveau van weergave kruipt digitaal, CD en vinyl naar elkaar toe, maar het klinkt en voelt toch anders. We vallen niet in de valkuil om iets als ‘beter’ te bestempelen.
Mocht u een romantisch beeld hebben bij platen draaien, met een ietwat warm midden en donkere bas, vergezeld van wat mechanische bijgeluiden en een niet altijd even stabiele rotatiesnelheid, dan logenstraft de Rega P10 dit. Dit is een serieus goede, stabiele en stille speler. High End in de goede zin van het woord. Maar zonder dat de weergave heel serieus van karakter wordt, eerder het tegengestelde: het blijft speels klinken.
Een royaal klinkende tafel
De Rega P10 is redelijk onontkoombaar als u een plaat opzet, even een leuk achtergrondmuziekje is er niet bij, de speler vult alle hoeken en gaten van uw kamer met geluid. Muzikanten kennen het verschijnsel dat ‘professionele’ varianten van een (akoestische) instrument vaak onderscheidend zijn doordat het geluid ver draagt en ook ‘klinken’ in de uithoeken van een zaal. Dat doet de Rega P10 ook, het is een klinkende speler.
‘We’re going deeper underground’
Vol verwachting zet uw reviewer “Countdown to Ecstasy” van Steely Dan op, in de meest recente remaster van Bernie Grundman en waarvan ook zeer dure vinyl edities zijn verschenen. Dit is de ‘gewone’ versie. Op de Rega P10 met de Grimm PW1 word je meegenomen als speleoloog door de krochten van de opname, dit is een ontdekkingsreis speciaal voor audiofielen. Als dat je ding is, prima, maar de ‘Citizen Steely Dan’ cd-box geeft veel meer muzikaal plezier. Deze LP uitgave laat horen waartoe de combinatie van Rega P10, het Apheta 3 element en de Grimm PW1 in staat is: het laatste beetje informatie wordt uit een groef gehaald, het is indrukwekkend. Maar ik verlies de muziek in het detail.
Maniakaal correct
“Inertia Creeps” van Massive Attack op de 12” remix dubbel LP, klinkt zeer ruimtelijk, de percussie is helder en natuurlijk klinkend, heeft textuur en de bas is putdiep en strak. Het is vooral de beheersing en de plaatsing van de instrumenten in de mix, met name op de verschillende posities in de diepte van het stereobeeld, die opvalt. Het is niet alleen inzichtelijk, het is ook strak, ritmisch en overtuigend muzikaal.
Vooral de versie die gemaakt is door de Manic Street Preachers vertelt het verhaal van wat de Rega P10 doet. Je hoort dat de muzikanten feitelijk een paar sporen toevoegen waarop ze meespelen met “Inertia Creeps” en daarmee een nieuwe melodie aan het nummer toevoegen. De weergave krijgt een diepte en gelaagdheid die ik nooit eerder heb gehoord, terwijl het nog steeds fris en open klinkt en tegelijkertijd gewoonweg rockt.
Dan toch nog de extase
De LP “Danger Money” van de band UK is de laatste die uitgelicht wordt uit de vele, vele LP’s die een luisterbeurt hebben gekregen. De gelaagdheid en nuance in het geluid van de elektrische viool en in de toetsen van Eddy Jobson is een genot. Alles klopt aan de weergave van dit album: hoe het geluid gepositioneerd is in de ruimte, hoe de drie muzikanten elkaar aanvullen, de klank van de instrumenten, maar met name de dynamiek in het album. Ik kan het geluid van de CD wel dromen, die klinkt wat metalig. Op vinyl is dat effect volledig afwezig. Het is alsof er meer fundament aan de noten gegeven wordt, waardoor de muziek tot leven komt. De virtuositeit van John Wetton, Eddie Jobson en Terry Bozzio spat ervan af.
Leuke review, maar ook de muziek waarmee je hebt geluisterd. Geen standaard en luistershowmuziek. Maar van een kenner met smaak en dat is ook wat waard.
Momenteel heb ik nog een Rega P25, een ouwetje, maar speelt nog behoorlijk.
De P25 heb ik begin deze eeuw gekocht en als ik een nieuwe platenspeler ga kopen ben ik toch aan het twijfelen tussen een mooie Linn LP12 of deze Rega P10.
Gr. Dewit
De Rega speler is alles erop en eraan voor deze prijs. Je kan hooguit nog een beter element aanschaffen.
Linn LP12 is een soort blokkendoos. Er zijn zoveel samenstellingen te maken dat het bijna onbegrijpelijk wordt. De prijsrange is erg breed voor een LP12. De duurste varianten zijn duurder dan de Naia van Rega. Lastig om een vergelijk te maken.
Dankjewel voor je antwoord.
Ja dat klopt, Linn LP12 kan je haast eindeloos opwaarderen dat gaat inderdaad erg ver.
Zal wel een P10 worden die klinkt allicht beter dan mijn huidige P25 van Rega.
Gr. Dewit.
Zeer mooi verwoord. Detail mag niet ten koste gaan van de muziek. Als jij nou persoonlijk moést kiezen, de Rega en de Grimm of de MU2, wat wordt het dan? Zéér lastige vraag gezien de fundamentele verschillen, dat weet ik, maar wel de realiteit voor velen: slechts weinigen kunnen zowel de vinyl toer als de digitale toer op, en al zeker niet in deze prijsklasse. Het is natuurlijk de absolute top!
Wat ik kies is niet zo belangrijk.
Het is afhankelijk van degene die deze keuze wil maken en waar dan de voorkeur ligt.
De Rega en PW1 combinatie is goedkoper dan een MU2, maar daar ben je er niet mee. Vinyl is niet goedkoop, je moet de bergruimte hebben, je moet maar zin hebben om steeds platen schoon te maken, op te leggen, te draaien. Een vervangend element is ook niet bepaald goedkoop. Het prijsverschil moet je nog inkleuren met een voorversterker voor de Rega en PW1, wat ook voor dit niveau best optelt. Dan wordt het prijsverschil ineens een stuk kleiner.
Bij de MU2 heb je een Roon abonnement nodig en meestal ook een streaming service abonnement.
Je kan met vinyl geen internet radio stations opzetten, met de MU2 wel. Je bent afhankelijk van je vinyl collectie om te vinden wat op dat moment bij je stemming past, met een streaming service is de keuze overweldigend.
Kortom, er zijn zoveel zaken die meespelen dat zo’n keuze al snel heel persoonlijk wordt, nog afgezien van de vraag welk geluid je voorkeur heeft.
Dank voor de review Martijn! Knap verwoord hoe de klanken zich verhouden tot elkaar!
De foto’s bij deze review laten zich niet uitvergroten, dit lijkt een technisch probleem te zijn.
De foto’s zijn we ons van bewust. We moeten daar nog even naar kijken. In een gallerij werkt wel, maar losse foto’s niet. Heeft iets met de lightbox te maken.