Luisteren in detail naar de Atoll DAC200 Signature: de happy flow
Inhoud
De eerste fijne ervaring was de Beethoven cd boxset van het Van Baerle Trio. De audio set laat een diepte in de klank horen die nog niet eerder zo ervaren is, de vleugel klinkt als een vleugel, met gewicht. De weergave is snel en wendbaar. Alle 5 Cd’s zijn in één keer achter elkaar geluisterd en de boxset is meer dan eens tevoorschijn gehaald. Wat een feest.
In ‘Not Here, Not Know’ van de CD “Body & Soul” is de pijn en het ongemak in de tekst die Joe Jackson zingt voelbaar. Ook de trompetsolo draagt bij aan de treurigheid van het nummer. De Atoll DAC200 communiceert dit gevoel naadloos. En dit is een belangrijk punt: veel moderne DAC’s die de markt overspoelen klinken op een manier die ik het best omschrijf als ‘klinische perfectie’. Het is indrukwekkend goed, maar het laat je met wat langer luisteren een beetje koud. Niet de Atoll.
Zingend in drie dimensies
In Mahler’s ‘Der Abschied’ uit “Das Lied von der Erde”, uitgevoerd door het Budapest Festival Orchestra, klinkt Gerhild Romberger akelig levensecht nabij, alsof je haar kan aanraken als je je hand uitsteekt.
Het orkest klinkt in verhouding tot Gerhild wat kleiner dan het is, maar de opstelling van het orkest is prachtig, met veel diepte in het geluidsbeeld. Belangrijker is dat zowel de zangeres als de houtblazers individueel in 3 dimensies gepositioneerd klinken. Dat is heel erg mooi en ook een knappe prestatie van een DAC op dit prijsniveau.
De muziek van Mahler ademt en subtiele veranderingen in de dynamiek zijn voelbaar, maar zonder dat je iedere keer naar de volumeknop moet grijpen. Het is meer de beweging in de dynamiek die buitengewoon mooi is. De bassen en het donkere koper zijn hoorbaar, maar je wordt niet uit je stoel geblazen en je haren rijzen ook niet te berge van de forte passages. Wat je ervoor terugkrijgt is een enorme transparantie en inzicht in de uitvoering. Atoll kiest nadrukkelijk voor het laatste. Als dat is wat u zoekt dan levert deze DAC200 dit in overvloed.
Steel guitar is geen probleem
Jeff Lang en Chris Whitley spelen op “Dislocation Blues” steel guitar en slide guitar, aangevuld met bas en drums. De moeilijk te reproduceren klanken van de National Steel Guitar van Chris Whitley worden correct weergegeven. Er is helemaal niets bedacht aan deze muziek, hier zijn vier top muzikanten aan het werk die het erg naar hun zin hebben en dat is invoelbaar. De lichte opdringerigheid van de Atoll DAC200 Signature wordt bij deze opname gevoelde nabijheid. Een absolute parel van een opname.
Hallo Martijn, Wederom een mooi verslag van je bevindingen. Ik heb het weer met plezier gelezen. Op een gegeven moment was ik nieuwsgierig naar de rest van de set-up en daar viel mij op dat de gebruikte luidsprekers er niet bij staan. Is dit een bewuste keuze of ben je het vergeten te vermelden?
Sinds jaar en dag de Audio Physic Spark ii speakers. Dat is inmiddels vintage denk ik 😉
Er is niets mis met vintage. Bedankt voor de aanvulling.
Bedankt Martijn voor weer een gedegen en bruikbare review!