Vergelijken van de Eversolo Z10 met de Naim ND5XS
Inhoud
Het CD-transport doet dienst als bron. Gekozen is voor de CD ‘Dislocation Blues’ van Chris Whitley en Jeff Lang. Deze CD is een ware marteling voor DACs. De CD van het Van Baerle Trio is gekozen vanwege de excellente opname, waarmee de plaatsing in de soundstage goed vergeleken kan worden en de diepte van de klank in vleugel, cello en viool.
De Eversolo Z10 laat overduidelijk veel meer horen in fijne detaillering. Ook is de soundstage breder, maar even diep. Instrumenten zijn veel duidelijker uitgehouwen in de soundstage en de vleugel en de cello krijgen veel meer gelaagdheid en variatie in klank in de lage registers.
De verrassing is dat bij de Naim de instrumenten en stemmen veel meer met elkaar in verbinding staan en dat de aard van de instrumenten beter tot z’n recht komt. De contrabas die in een aantal tracks op ‘Dislocation Blues’ wordt gebruikt klinkt meer als een houten instrument. Stemmen krijgen meer zeggingskracht.
De output stage van een DAC bepaalt voor een groot deel hoe een DAC klinkt. Dat is vooral te merken aan hoe de microdynamiek van instrumenten wordt weergegeven, in de levendigheid die stemmen krijgen. Het is ruim voldoende met de Eversolo Z10, maar het is ook niet dat je iedere keer vastgepakt wordt als je muziek aanzet.
Je voelt als luisteraar dat er meer in het vat zit. Wellicht zijn dit bewuste afwegingen geweest om onder een bepaald prijsniveau te blijven, maar net dat beetje meer had de DAC naar een veel hoger niveau getild.