Luisteren naar de Eversolo Z10
Inhoud
Het typische AKM-geluid is aanwezig, wat vooral hoorbaar is in de weergave van een vleugel. AKM adverteert het als ‘Velvet Sound’, fluwelen geluid. Dit is met name hoorbaar in de midden en bas frequenties. Het is letterlijk alsof er een fluwelen laagje aan het geluid wordt toegevoegd, maar niet op een onprettige of overdreven manier. De velvet sound is een tikkeltje warm, maar zeer spaarzaam toegepast. Het blijft een open en transparante klank.
In vergelijk met de Sonnet Pasithea in Haarlem is de presentatie van de Z10 op gelijk niveau qua klankkleur, snelheid en precisie. Het gaat akelig gelijk op in ieder geval, deze AKM DAC is van topniveau en Eversolo heeft deze goed ingepast.
De soundstage van de Eversolo Z10
Muziek wordt breed geprojecteerd, met voldoende diepte. Afzonderlijke instrumenten en stemmen zijn goed geplaatst en duidelijk afgetekend. Het is zoals je verwacht van een DAC met dit prijskaartje. Er heerst rust, het wringt nooit en als een viool snerpt krijg je dat ook mee.
Het is niet de meest energieke weergave, maar het is ook niet gezapig. Al luisterend bekruipt het gevoel dat Eversolo bewust een DAC in de markt heeft gezet die klankmatig in het midden uitkomt, zodat deze een heel breed publiek aanspreekt.
CD of streaming?
Het loont zeker de moeite om een cd-loopwerk aan de Z10 te hangen. Het geeft een hele fijne luisterervaring. Nooit opdringerig, fijn gedetailleerd en anders dan streaming sources laten horen.
USB, AES/EBU of I2S?
De drie verbindingen zijn getest met een Volumio Rivo+ en een Eversolo T8 streamer. Voor Volumio moet, o ironie, de ‘Gustard’ configuratie van de I2S verbinding worden gekozen in de software van Volumio.
Bij I2S en AES/EBU is de klok van de streamer leidend, bij USB die van de DAC.
De tracks “A Boat To An Island On The Wall” van Ben Howard, “Reckoner” van Radiohead en “Train to Kyoto” van Vega Trails zijn gebruikt.
Met de Rivo+ klinkt USB minder vol en rijk dan met AES/EBU of I2S. AES/EBU heeft duidelijk een betere focus dan I2S. Met I2S groeit de soundstage, maar wordt ook wat vaag. Vooral ‘Reckoner’ klinkt met AES/EBU beter, met meer gelaagdheid in de stem van Thom Yorke. Het is vooral de flow, het ritme in de muziek waar een scheutje olie is toegevoegd, waardoor het allemaal soepeler, vrijer en vloeiender klinkt. Het verschil is niet groot, maar het is net even dat ene stapje beter.
Gebruik makend van de Eversolo T8 is het verschil tussen I2S en AES/EBU weer hetzelfde in het verschil in soundstage en focus. Waarschijnlijk spelen de kabels hier een rol.
Met USB vanaf de T8 klinkt het preciezer, de ademhalingen van de saxofonist in “Train to Kyoto” zijn duidelijker in structuur, de aanzetten van de saxofonist zijn preciezer en feller. De muziek heeft hier iets meer flow, de naklank van de contrabas is beter, maar vooral de precisie van het trillen van de snaren van de contrabas valt op. Het geluidsbeeld straalt ook meer rust uit.
De klok implementatie van de Z10 is misschien beter dan van de T8, maar het lijkt waarschijnlijker dat de Z10 meer power heeft om de transiënten goed weer te geven en dit in het totale signaalpad beter uit de verf komt.
Een keuze voor ‘de beste’ connectie is afhankelijk van de gebruikte bron, de gebruikte DAC en van de gebruikte kabel. Op de Eversolo Z10 zijn alle drie de verbindingen op gelijk niveau. Gebruik uw oren bij uw keuze en twijfel niet aan uw eigen voorkeur.
En de FPGA dan?
Er zijn verschillen hoorbaar als de ‘clockshape’ functie wordt ingeschakeld. Bij geen van de geteste bronnen en bestanden was het effect heel duidelijk en in alle gevallen werd de voorkeur gegeven aan luisteren zonder deze functie. Maar uw voorkeur kan anders zijn.