Luisteren
Inhoud
Om maar meteen met de conclusie te beginnen: we zijn “madly in love” op deze Amerikaan. Wat deze kleine ‘boxen’ aan muziek weten te produceren is indrukwekkend. De Revels zijn snel, gul, detailrijk, kamervullend, er is bas (hoe dan?). En vooral, er is voortdurend controle. Ook al draaien we de kraan open met de meest diepzinnige house/techno, de Revels geven geen krimp en they deliver.
Big is beautiful
Het is vooral de soundstage en de 3D-weergave die indruk maakt. En dan vooral in relatie tot het formaat. Voor een product uit de VS, waar Big nog steeds beautiful is, is dat extra bijzonder. Misschien dat onze verbazing nog extra wordt gevoed doordat de Revels in de grote studio zijn neergezet voor de gigantische Dali Phantom 280S in-wall speakers (1.50m hoog en een halve meter breed). Als je niet beter zou weten, zou je ook kunnen denken dat de Phantoms aan het spelen zijn, zoveel indruk maken deze kleine monitors.
We spelen een grote variatie aan muziek af; klassiek symfonisch en kamermuziek, orgelmuziek (Merel Vercammens The Zoo met orgelmuziek van het Orgelpark), jazz, pop. Rock, progressive rock, hip hop. Nieuwe en bekende opnames. We hoorden bij sommige tracks nieuwe details in de muziek, een gelaagdheid in de presentatie van de spelers die precies is zoals het hoort. Soms staat de solist in het midden, dan weer verder naar achteren. We horen de mastering terug. Michael Jackson’s ‘The Way You Make Me Feel’ is een mooi voorbeeld. In het refrein zingt het koortje de titel een aantal keer. Bij de eerste keer staat het koortje achteraan. Bij elke herhaling komt het koor een stukje dichterbij, tot het ‘midvoor’ staat. De Revels zetten dit feilloos neer, en dat is een prestatie want niet veel speakers zijn hiertoe in staat. Als u dit thuis probeert, let goed op de versie van het nummer want er zijn veel slechte remasters. Neem de originele, of liever nog, de LP.
De Revels spelen de sterren van de hemel op beide versterkers. De eveneens Amerikaanse B&K eindversterker vormt een prima combinatie. In de grote studio moet de kraan flink open vanwege de grootte van de ruimte en de akoestische demping. De Revels doen het probleemloos en raken geen moment de controle kwijt. Ook op Hegels Röst spelen de Revels fijn. Het lijkt erop dat dit monitors zijn die makkelijk zijn aan te sturen.
Beryllium
Als we zoeken naar een verklaring voor de klankmatige kwaliteit, is het frequentiebereik een factor van belang. De Performa M126Be gaan tot 44 Khz., ver boven de menselijke gehoorgrens van 20 Khz. In deze regionen worden de boventonen weergegeven; bij een gitaar hoort u dit bij flageolet-tonen en bij een piano hoort u de snaren resoneren als het rechterpedaal is ingedrukt. Deze speaker geeft transiënte informatie (ruimtelijkheid, detaillering, klankkleur, gelaagdheid en precizie) goed en precies door.
Een tweede verklaring kan zijn de structuur van de diffusers die voor de tweeters zijn geplaatst. Deze verspreiden het geluid gelijkmatig en goed verspreid de luisterruimte in.
Prima review Yung
Een betere reclame kan deze fabrikant niet krijgen.
Maar deze muziekliefhebber (geen audiofiel) begrijpt niet dat een studio-monitor anders klinkt dan de Hifi speaker thuis
De ESL57 zijn ook ‘n keer gebruikt in de studio, geloof bij Decca en de jongens achter de mengtafel waren zeer tevreden.
De monitors in de studio zijn vaak (niet altijd) veel goedkoper
Maar moet erkennen dat ook de 3 stemvorken (Yamaha)
verschillen in prijs en klank weergave?!!! hanteert
Maar mixen met de https://nl.yamaha.com/nl/products/proaudio/speakers/msp_studio_series/index.html
En thuis (ongehoord toch mijn favoriet)
https://nl.yamaha.com/nl/products/audio_visual/speaker_systems/ns-5000/index.html
Mijn favoriet omdat Yamaha de techniek en kennis steeds een lat hoger legt
Vergelijk bijvoorbeeld de 1ste Clavinova met de huidige Clavinova
Eén luidsprekerbox moet toch zo eerlijk mogelijk zijn?
Dag Ferdy,
Dank voor je reactie. Het is altijd fijn om prettig verrast te worden door een mooi product.
Je stelt een goede vraag die ik zal proberen te beantwoorden. Immers, als het zo klinkt als in de studio, wat is er dan simpeler dan studiomonitors in de huiskamer te halen? Daar zijn wat opmerkingen bij te plaatsen.
1. Near-field, mid-field, long throw. Er is niet 1 type studiomonitor. En ook in de studio zijn er verschillende stadia die steeds weer andere monitors vragen. Bij opname en mixen (waar de geluidstechnicus per spoor moet beoordelen of deze er goed op staat) worden near/midfield monitors gebruikt; de speakers staan 1-2 meter van de luisteraar vandaan. Bij het masteren staan de luidsprekers verder van de mengtafel. Hier is het de opgave om de meersporenmix te integreren tot een stereomix. Mastering engineers maken dan ook gebruik van andere luidsprekers en wisselen verschillende soorten af, om de mix ‘resilient’ te maken voor zo veel mogelijk setups; van crappy oortjes tot de Audiohemel. De Quad ESL zou daarin passen zoals je ook zelf schrijft. Bij de Revel zagen we dit mooi terug in de metingen; als we deze op een luisterafstand van 1 meter zouden beluisteren, blijft er weinig van de fraaie prestaties over. Op de ‘huiskamer’ luisterplek daarentegen klonken de Revels fenomaal. Daar zijn ze dus op afgeregeld. Omgekeerd zal een nearfield studiomonitor alleen goed klinken tussen de 1 en 2 meter. Ga je verder af zitten dan stort het hele geluidsbeeld in. Dat brengt me op punt
2. Analytisch. Studiomonitors zijn instrumenten. In metingen laten ze een kaarsrechte curve zien. Wat erin gaat, komt er uit. Ik heb al eens eerder geschreven over de beruchte Yamaha NS-10 monitors. Die klonken niet mooi, maar legden wel de zwakke plekken in de mix bloot. Als een geluidstechnicus erin slaagt een mix goed te laten klinken op een NS-10, dan klinkt deze overal goed. Als we schrijven over het verschil tussen hifi en analytisch dan gaat het hierover. Nog scherper gezegd: een studiomonitor die elke mix hetzelfde laat klinken en/of waarbij alles wat je erover afspeelt, ‘lekker’ klinkt, is niet geschikt als studiomonitor omdat deze te weinig informatie geeft.
3. In de studio klinkt het dus lang niet altijd goed, sterker nog het klinkt meestal niet goed en dat is goed. Deze wat paradoxale zin om aan te geven dat (nearfield) studiomonitoren echt iets heel anders zijn dan hifi-speakers voor in huis. Mixen en masteren is vooral spelen met en beheersen van de ‘midrange’ frequenties en dat is per definitie niet ‘mooi’ (denk maar aan de goede oude AM-radio).
Het is een wat lang antwoord geworden, waarvan ik hoop dat je er iets aan hebt.
Beste Yung, da’s prima info
Weet zeker dat niet alleen ik, dit een prima antwoord vinden.
Met vriendelijke groet van DE muziekliefhebber