Luisteren naar de set van SPL Audio
Inhoud
De ‘huis sound’ van SPL Audio componenten is consistent: een transparant, ontspannen, naar neutraliteit strevend geluid, waarbij de soundstage wat verder naar achteren staat. Om het samen te vatten in één woord: verfijnd.
Het klinkt allemaal heel precies, met veel detaillering die je direct hoort. Als luisteraar ervaar je het geluid eerder beschouwend dan betrokken, wat voor studio apparatuur een gewenste eigenschap is voor het beoordelen van de mix of de master.
Soundstage
De soundstage is zeer ruimtelijk van klank en klinkt onbegrensd. Dat laatste woord probeer ik te duiden met een vergelijk: Aan het einde van de schemering is de lucht aan de horizon, op de plek waar de zon onderging, nog blauw. Naarmate je verder van de plek afgaat verloopt de kleur heel subtiel naar nachtzwart. Dat nachtzwart lijkt zich oneindig uit te strekken, onbegrensd. Zo klinkt de soundstage van SPL Audio. Het valt pas op als je terugschakelt naar een andere versterker.
Het geluid is sterk gecentreerd en de plaatsing is onberispelijk. De correctheid van de fase is hoog, wat je merkt als je je verplaatst in de luisterruimte. Het stereobeeld blijft staan, het is alsof je er omheen loopt. Ook vanuit een andere ruimte is het duidelijk wat er speelt. Alsof de musici in de kamer aan het spelen zijn.
Precisie
De SPL Audio-set laat een heel precies geluid horen. Iedere noot wordt eerst afgewogen voor deze gepresenteerd wordt. De bas in Carole King’s “Smackwater Jack” laat heel duidelijk de separatie tussen de noten horen en tegelijkertijd het puffen van de basversterker. Dat puffen is de lucht die in de microfoon wordt geblazen. De balans over het hele frequentiebereik heen is uitstekend, de studio afkomst wordt niet verloochend.
Het gemak en de vanzelfsprekendheid waarmee muziek wordt weergegeven valt in eerste instantie niet op. Dat is het gekke van hoe ons gehoor werkt: als het niet wringt dan appreciëren we dat niet onmiddellijk als iets positiefs. We worden, zeker als reviewers, pas onrustig als het niet klopt. En we missen de SPL als we naar een ander systeem luisteren.
De apparatuur is in verschillende combinaties geprobeerd en iedere keer brengt een component van SPL Audio accuraatheid en precisie; het is heel consistent.
Dynamiek
Dynamiek is het punt waar SPL Audio een beetje een paradox is. In micro-dynamiek, zoals in een slag op een bekken of het tokkelen van gitaarsnaren, is alles excellent. Wederom, het is zo goed dat het niet opvalt.
In algehele dynamiek beleving voel je niet dat de SPL Audio apparatuur hierin uitblinkt, vooral omdat het allemaal zo ontspannen en ruimtelijk klinkt. Maar als je gaat vergelijken dan valt op hoe achteloos SPL Audio dynamische impulsen verwerkt en hoe hoog het volume kan zijn zonder dat het lawaaiig wordt. Terwijl Crosby, Stills, Nash & Young op vervaarlijk luid volume staan te spelen kan je nog steeds praten met je mede reviewer.
Hoe je de set van SPL Audio ervaart
Iedere luisterbeurt verliep volgens hetzelfde patroon: het duurt even voor je erin komt.
Glen Hansard’s “Bird of Sorrow” klinkt heel nabij en bijna intiem in de weergave. Je wordt bijna gedwongen naar de tekst te luisteren, het wordt met zoveel intensiteit gebracht. Terwijl de SPL Audio set heel goed het pathetische in zijn performance laat horen bouwt en bouwt het nummer naar het einde toe. En ineens grijpt het me vol bij de strot en zit ik zwaar in de emotie met ingehouden adem te luisteren.
Peter Gabriel’s album “i/o” klinkt zeer gebalanceerd op de SPL Audio set, terwijl het op de meeste sets al snel ‘teveel’ van het goede wordt vanwege de dynamisch uitdagende en luide mastering. Ik geef meestal de voorkeur aan de ‘dark side mix’, maar op de SPL Audio set springt de detaillering van de ‘bright side mix’ er positief uit.
In “Love Can Heal” willen de geluiden in sommige systemen bijna in 3D langs je heen vliegen. Bij de SPL lijken ze in een onbegrensde ruimte te bewegen, maar meer in de diepte naar achter dan om je heen.
Het voelt nog het meest alsof je met een kritische hoofdtelefoon setup aan het luisteren bent, alleen zonder hoofdtelefoon.
Vergeleken met Kora TB200, Weiss Helios en Revox CD221
Op basis van het vergelijk is de beschrijving van de set tot stand gekomen. Er zijn drie punten die benadrukt worden door het vergelijk.
Als eerste dat de geluidskwaliteit van SPL Audio op hoog niveau staat. De Weiss Helios direct aangesloten op de Performer S1200, met XLR kabels, laat horen hoe goed deze eindversterker is. Het is een hele goede deal voor wat je krijgt.
Het tweede punt is dat SPL Audio een duidelijk eigen sound heeft. Het klinkende resultaat is het tegenovergestelde van de Weiss en Kora combinatie, maar beide zijn even goed. Het is daarmee vooral een kwestie van smaak en wat je zoekt in beleving. Maar het maakt ook duidelijk dat mixen en matchen van SPL Audio componenten met andere merken vraagt om een zorgvuldige zoektocht.
We hebben twee CD-loopwerken aangesloten: de Audiolab CDT6000 en de Revox CD221, coaxiaal op de Weiss Helios DAC. De verschillen tussen de twee loopwerken werd onmiddellijk onthuld door de SPL-set, evenals het verschil tussen de analoge uitgang van de Revox en de digitale. Met de eerder genoemde precisie verandert de soundstage, de muzikale informatie bij elke verandering in de audioketen.
Conclusie
SPL Audio laat onverbloemd horen wat hun kernkwaliteit is: Pro Audio apparatuur maken en hun consumentenlijn wijkt daar weinig vanaf. We denken dat SPL Audio geen allemansvriend is, daarvoor is het transparante, ontspannen, ruimtelijke, naar neutraliteit strevende en enigszins beschouwende karakter te specifiek. Anders gezegd; bij een snelle A-B test zult u niet snel voor SPL kiezen. Op het eerste gehoor klinkt SPL een beetje veraf, minder betrokken. Maar blijft u langer luisteren, dan gaat het SPL-geluid onder uw huid zitten en kunt u steeds minder zonder.
SPL Audio maakt audioapparatuur voor de kritische luisteraar, de muzikale veelvraat die uren en uren per dag naar muziek luistert. Want je kan moeiteloos uren blijven luisteren, vermoeidheid treedt niet op. Muziek zoals het is bedoeld, om van te genieten.
Onder de streep is de conclusie dat deze set uitzonderlijk goed is en een buitengewoon goede prijs-kwaliteit verhouding levert, hoe gek dat ook klinkt met een schuin oog kijkend naar het totaalbedrag. Dit trio van SPL Audio verdient het Alpha Approved stempel.
Ik kan mij er idd niet veel bij voorstellen dat het geluid compleet anders is maar allebei goed. Ik kom het graag ervaren 😋. Ik zag overigens dat er ook een Phonitor 3 beschikbaar is. Dat lijkt wel dezelfde voorversterker maar dan zonder dac, tape input en rca input maar met koptelefoon aansluiting. Bij Bax voor nog geen €1800,- te koop. Dat is dan wel echt een mooie deal als dat idd dezelfde kwaliteit is.
Gezien uw opmerking: “ Maar het maakt ook duidelijk dat mixen en matchen van SPL Audio componenten met andere merken vraagt om een zorgvuldige zoektocht”. Ben ik nu toch wel heel benieuwd geworden welke componenten met een vergelijkbare prijs/kwaliteit verhouding tot een match leiden die het beste in allen naar boven brengt.
Goede vraag die niet in zijn algemeenheid te beantwoorden is. Deze zin is bedoeld als een uitnofigig om het vooral te proberen en zelf goed te luisteren. Elke schakel in de keten doet er in deze klasse toe, inclusief de akoestiek van de kamer. We hebben in de reviewperiode een aantal componenten gebruikt die aan deze eis voldoen, zie de lijst bij de setup. Op studio-speakers (actief) zal deze set het heel goed goed: ATC, Quested, Genelec, PMC, HEDD, Adam, PSI.
Dit is de verkeerde denkrichting. Wat we bedoelen is dat de klank signatuur zo specifiek is dat als je een enigszins warm klinkende set hebt en daar je voorkeur ligt, je niet snel iets van SPL Audio zal toevoegen.
De Kora eindversterker die ik gereviewed heb en de Weiss Helios zijn een match made in heaven. Kwalitatief van een ontzagwekkend niveau, het is alsof alles wat tussen jou en de opname als ‘sluier’ kan liggen weggeblazen wordt, de connectie met de muziek is direct. Maar het is een soort transparantie die 180 graden anders is dan SPL Audio, die dit dus ook doet.
Het is in woorden niet uit te leggen, je moet het naast elkaar horen. Het bijna niet voorstelbaar hoe verschillend de klank signatuur is, maar het is ook niet te bevatten dat beiden even goed, maar ook even ‘waarachtig’ aanvoelen.
Heeft niets met Hifi te maken maar A4 is 29.7 cm lang
Op de Engelse site zou het voor de USLetter wel kloppen 😁.
Weer zo’n interessante review, dank! 🙏
Er gaat wat mij betreft niks boven neutraliteit, waarbij de apparatuur uit de weg van de muziek gaat, ipv dat er een high-end sausje overheen is gegoten. Op beurzen blijf ik ook vaak hangen bij ATC. Ik zou deze SPL daar weleens op willen horen.
Ik zou dat ook willen horen, maar dan ook met een set aan PMC speakers. ‘Noordelijke’ merken, denk aan Audio Physic, Audiovector, Elac of studio fabrikanten zijn denk ik waar al snel de voorkeur heen gaat als je van de neutraliteit (of is het misschien wel objectiviteit ?) van SPL Audio houdt. Maar ik zou er ook niet gek van staan te kijken als een merk zoals Neat blijkt te matchen, of Piega.
bij audio shows koppelt SPL zijn toestellen veelal met speakers van AUER ACOUSTICS (ook een Duits merk).
Moet ik mijn zorgen maken met het gebruik van een Alps als volumeknop door SPL ? Bij nieuwe apparatuur ziet men dit steeds minder.
‘Zorgen’? Ik zou dat juist als een pre zien. Alps maakt uitstekende volumeregelingen. Dat ‘men’ dit bij ‘nieuwe apparatuur; steeds minder ziet herken ik niet. De Alps potentiometers zijn er bovendien in vele soorten en prijsklassen. SPL gebruikt de RK27 ‘Big Blue’. Die is al heel lang een standaard, redelijk betaalbaar en zeer betrouwbaar. Merken als Benchmark, Violectric en Dangerous Audio gebruiken relais-gebaseerde schakelingen. Misschien doelt u hierop. Het is ook een kwestie van smaak en tactiliteit. Ik gebruikte weleens een Dangerous Audio monitor controller in de studio en had daarbij minder het gevoel van controle doordat er naar mijn idee ‘iets’ tussen zat (namelijk de schakeling, met een voor mij lichte vertraging). Bij de review van de Violectric DHA V590 was juist dit type volumeregeling een punt van aandacht, waar we de fabrikant nog over hebben benaderd. Zie voor deze conversatie de review: https://www.alpha-audio.net/nl/review/review-violectric-dha-v590-pre-amp-dac/ In de ultra high end klasse zal Alps wellicht minder voorkomen dan de nieuwe volumeregeltechnieken (meestal relais-gestuurd of digitaal) maar Alps heeft nog steeds de RK50 in huis, die tegen de 1.000 euro zou kosten. Met andere woorden: er zijn andere zaken om zorgen over te hebben dan Alps of geen Alps.
Met grote dank voor meer gedetailleerde informatie inzake de Alps . Tot aanvullende duiding, bij mijn Naim Supernait 3 was de Alps blue velvet volumeregeling het zwakke punt van een overigens uitmuntende versterker.