SPL Audio review – “Music sounds better with you”

Luisteren naar de set van SPL Audio

De ‘huis sound’ van SPL Audio componenten is consistent: een transparant, ontspannen, naar neutraliteit strevend geluid, waarbij de soundstage wat verder naar achteren staat. Om het samen te vatten in één woord: verfijnd.

Het klinkt allemaal heel precies, met veel detaillering die je direct hoort. Als luisteraar ervaar je het geluid eerder beschouwend dan betrokken, wat voor studio apparatuur een gewenste eigenschap is voor het beoordelen van de mix of de master.

Soundstage

De soundstage is zeer ruimtelijk van klank en klinkt onbegrensd. Dat laatste woord probeer ik te duiden met een vergelijk: Aan het einde van de schemering is de lucht aan de horizon, op de plek waar de zon onderging, nog blauw. Naarmate je verder van de plek afgaat verloopt de kleur heel subtiel naar nachtzwart. Dat nachtzwart lijkt zich oneindig uit te strekken, onbegrensd. Zo klinkt de soundstage van SPL Audio. Het valt pas op als je terugschakelt naar een andere versterker.

Het geluid is sterk gecentreerd en de plaatsing is onberispelijk. De correctheid van de fase is hoog, wat je merkt als je je verplaatst in de luisterruimte. Het stereobeeld blijft staan, het is alsof je er omheen loopt. Ook vanuit een andere ruimte is het duidelijk wat er speelt. Alsof de musici in de kamer aan het spelen zijn.

Precisie

De SPL Audio-set laat een heel precies geluid horen. Iedere noot wordt eerst afgewogen voor deze gepresenteerd wordt. De bas in Carole King’s “Smackwater Jack” laat heel duidelijk de separatie tussen de noten horen en tegelijkertijd het puffen van de basversterker. Dat puffen is de lucht die in de microfoon wordt geblazen. De balans over het hele frequentiebereik heen is uitstekend, de studio afkomst wordt niet verloochend.

Het gemak en de vanzelfsprekendheid waarmee muziek wordt weergegeven valt in eerste instantie niet op. Dat is het gekke van hoe ons gehoor werkt: als het niet wringt dan appreciëren we dat niet onmiddellijk als iets positiefs. We worden, zeker als reviewers, pas onrustig als het niet klopt. En we missen de SPL als we naar een ander systeem luisteren.

De apparatuur is in verschillende combinaties geprobeerd en iedere keer brengt een component van SPL Audio accuraatheid en precisie; het is heel consistent.

Dynamiek

Dynamiek is het punt waar SPL Audio een beetje een paradox is. In micro-dynamiek, zoals in een slag op een bekken of het tokkelen van gitaarsnaren, is alles excellent. Wederom, het is zo goed dat het niet opvalt.

In algehele dynamiek beleving voel je niet dat de SPL Audio apparatuur hierin uitblinkt, vooral omdat het allemaal zo ontspannen en ruimtelijk klinkt. Maar als je gaat vergelijken dan valt op hoe achteloos SPL Audio dynamische impulsen verwerkt en hoe hoog het volume kan zijn zonder dat het lawaaiig wordt. Terwijl Crosby, Stills, Nash & Young op vervaarlijk luid volume staan te spelen kan je nog steeds praten met je mede reviewer.

Hoe je de set van SPL Audio ervaart

Iedere luisterbeurt verliep volgens hetzelfde patroon: het duurt even voor je erin komt.

Glen Hansard’s “Bird of Sorrow” klinkt heel nabij en bijna intiem in de weergave. Je wordt bijna gedwongen naar de tekst te luisteren, het wordt met zoveel intensiteit gebracht. Terwijl de SPL Audio set heel goed het pathetische in zijn performance laat horen bouwt en bouwt het nummer naar het einde toe. En ineens grijpt het me vol bij de strot en zit ik zwaar in de emotie met ingehouden adem te luisteren.

Peter Gabriel’s album “i/o” klinkt zeer gebalanceerd op de SPL Audio set, terwijl het op de meeste sets al snel ‘teveel’ van het goede wordt vanwege de dynamisch uitdagende en luide mastering. Ik geef meestal de voorkeur aan de ‘dark side mix’, maar op de SPL Audio set springt de detaillering van de ‘bright side mix’ er positief uit.

In “Love Can Heal” willen de geluiden in sommige systemen bijna in 3D langs je heen vliegen. Bij de SPL lijken ze in een onbegrensde ruimte te bewegen, maar meer in de diepte naar achter dan om je heen.

Het voelt nog het meest alsof je met een kritische hoofdtelefoon setup aan het luisteren bent, alleen zonder hoofdtelefoon.

Vergeleken met Kora TB200, Weiss Helios en Revox CD221

Op basis van het vergelijk is de beschrijving van de set tot stand gekomen. Er zijn drie punten die benadrukt worden door het vergelijk.

Als eerste dat de geluidskwaliteit van SPL Audio op hoog niveau staat. De Weiss Helios direct aangesloten op de Performer S1200, met XLR kabels, laat horen hoe goed deze eindversterker is. Het is een hele goede deal voor wat je krijgt.

Het tweede punt is dat SPL Audio een duidelijk eigen sound heeft. Het klinkende resultaat is het tegenovergestelde van de Weiss en Kora combinatie, maar beide zijn even goed. Het is daarmee vooral een kwestie van smaak en wat je zoekt in beleving. Maar het maakt ook duidelijk dat mixen en matchen van SPL Audio componenten met andere merken vraagt om een zorgvuldige zoektocht.

We hebben twee CD-loopwerken aangesloten: de Audiolab CDT6000 en de Revox CD221, coaxiaal op de Weiss Helios DAC. De verschillen tussen de twee loopwerken werd onmiddellijk onthuld door de SPL-set, evenals het verschil tussen de analoge uitgang van de Revox en de digitale. Met de eerder genoemde precisie verandert de soundstage, de muzikale informatie bij elke verandering in de audioketen.