

De SPL Audio apparatuur in detail
Inhoud
Een beest van een eindversterker: Performer S1200
Dit kleine stereo krachtpatsertje weegt 30 kilo en produceert 300 watt per kanaal in 8 Ohm. Door de hoogte van de behuizing past deze niet in een standaard HiFi rek, iets om rekening mee te houden.
Er valt niet veel aan te zien, behalve de verwisselbare plaatjes in de drie kleuren om het uiterlijk naar voorkeur aan te passen. Een ietwat vreemde optie.
Aan de achterkant wordt het interessanter: er is de keuze uit een set van RCA of XLR aansluitingen en met een switch activeer je één van de twee. Met een draaiknop kan het ingangssignaal worden aangepast, zodat de match met luidsprekers en voorversterker optimaal kan worden ingeregeld. Dit is een fraaie optie die je niet vaak ziet.
Met een 12 volt triggersignaal kan de eindversterker ingeschakeld worden, er is alleen een aan- en uitknop op de achterkant beschikbaar.
Er is een koeling met ventilatoren en een temperatuurbeveiliging ingebouwd, maar gedurende de luisterperiode heb ik mezelf de vraag gesteld wat je in hemelsnaam moet doen om die te activeren. De eindversterker doet onverstoorbaar zijn werk en wordt niet eens handwarm.
Het is het type eindversterker dat zijn best doet om niet aanwezig te zijn. De versterker doet zijn werk onder alle omstandigheden vlekkeloos. Maar ook deze eindversterker heeft duidelijk de klanksignatuur van SPL Audio, waarover later meer. Gegeven het weergaveniveau is het prijskaartje van € 6499 relatief gezien een goede deal.
Een veelzijdige voorversterker: Director Mk2
Alles zit erop, behalve een BNC digitale ingang. Twee XLR ingangen, 4 RCA ingangen, een tape monitor met een in- en uitgang gain switch, AES, USB, Toslink en Coax digitale ingangen en 1 XLR en 1 RCA uitgang. De uitgangen kunnen in verschillende configuraties gezet worden middels dip switches op de achterkant, zodat actieve luidsprekers en subwoofers aangesloten kunnen worden met of zonder gebruik van de volumeregelaar. Veelzijdig is in dit geval een compliment, want de kwaliteit van dit alles is uitstekend.
Een AKM AK4493 DAC is ingebouwd, maar de analoge sectie van de DAC is door SPL Audio zelf ontworpen. De implementatie van de DAC is hoogwaardig. Het verschil tussen een CD spelen op de Audiolab of Revox via deze DAC of van vinyl via de Phonos Duo is klein. Ik zou zelf niet de neiging voelen om een aparte DAC aan te schaffen.
Aan de voorkant zien we een display, daaronder een draaiknop voor de bronkeuze. Maar liefst 6 analoge bronnen en vier digitale (USB, AES, coax en optisch). In het midden de volumeknop en rechts VU-meters waarvan de gevoeligheid in te stellen is. En, terug van weggeweest, een Tape Monitor schakelaar. Voor wie nog een cassettedeck had; daarmee kan je snel de opname terugluisteren zonder van bron te moeten wisselen. Het fungeert ook als een extra uitgang op lijnniveau.
De digitale en analoge aansluitingen in combinatie met de geboden flexibiliteit maakt de Director Mk2 een veelzijdig en aantrekkelijk apparaat.
Een stille, dynamische draaiftafelvoorversterker: Phonos Duo
De Phonos Duo beschikt over zowel een XLR als een RCA ingang. De gewenste ingang is met een schakelaar in te stellen. Een XLR ingang is zeldzaam op draaitafelvoorversterkers. Ook bij de uitgangen is er de keuze tussen RCA of XLR, maar beide geven gelijktijdig het signaal door.
Zowel MM als MC elementen kunnen worden gebruikt en met een draaischakelaar wordt de gevoeligheid geselecteerd die het best past bij het element. Eén draaischakelaar voor MM en één draaischakelaar voor MC.
De gain kan in drie standen worden gezet, uw gehoor vertelt u wel welke stand het best matcht met het element. Met een andere switch kan eventuele ‘rumble’, het bijgeluid van de aandrijving van een draaitafel, worden gefilterd. Ook een mono switch ontbreekt niet.
De grootste kwaliteit van deze voorversterker is echter het geluid. Ook de Phonos Duo doet hetzelfde als de andere componenten: een precies, gedetailleerd, transparant, ontspannen geluid produceren. En in geval van een draaitafelvoorversterker is vooral belangrijk dat dit ‘fluisterstil’ gebeurt, met weinig mechanisch bijgeluid dat versterkt wordt. Ik heb de Rega P6 met Ania MC element nog nooit zo goed horen klinken.
“This Wild Willing” van Glen Hansard op vinyl is fraai gemixt en de opname ademt doordat de instrumenten zo onnadrukkelijk zijn geplaatst. Diepte kan op twee manieren worden weergegeven: als laagjes achter elkaar, net zoals je als kind in een kijkdoos deed, waardoor je een ervaring van diepte creëert. Maar hele goede apparatuur laat die diepte horen als een continuüm. Denk aan een portret waarbij de focus op ogen is en naarmate je verder de diepte in gaat het steeds onscherper wordt, zonder dat je hele duidelijke overgangen ziet. De SPL Audio Phonos Duo doet het laatste, mits te opname en mix dat in zich hebben uiteraard, waardoor analoge instrumenten een interactie met elkaar aangaan die heel correct voelt en eigenlijk niet opvalt, omdat je het in werkelijkheid ook zo hoort. Het klopt en dan eist het de aandacht niet op.













