CD als fysiek verzamelmedium

Net als andere ‘retro’ media voor muziek zit de cd in de lift. Dat heeft voor- en nadelen voor liefhebbers van de zilveren schijfjes.

CD’s zijn voor consumenten al vanaf 1983 verkrijgbaar. Ten tijde van hun bestaan waren ze stevig aan de prijs (of schreeuwend duur, zo u wilt). Met name als het om nieuwe releases ging. Tegenwoordig speelt de cd nauwelijks nog een rol van betekenis. Dit – natuurlijk – dankzij streaming en een volwassen markt voor digitale hi-res downloads. Maar bent u iemand die toch liever iets tastbaars in handen heeft, dan is die aloude cd zo beroerd niet. Een goed opgenomen exemplaar klinkt ook nu nog als een klok. Iets dat een groeiend aantal mensen ook begint te ontdekken. En dus treft u op ‘platen’markten naast vinyl en zelfs cassettebandjes ook steeds vaker cd’s aan. Momenteel scoort u tweedehands cd’s of schijfjes uit een oude, nooit verkochte voorraad nog altijd voor een zeer schappelijke prijs. Een paar Euro volstaat meestal. Maar: de prijs kruipt wel omhoog, zoals dat met vinyl ook gebeurde.

Sla uw slag nu

Kortom: áls u nog cd’s voor een daadwerkelijk schappelijke prijs wilt kopen, doe het dan nu zouden we zeggen. Voordat ook deze markt verpest is door baardige hipsters die de prijzen steeds verder opdrijven. Op bijvoorbeeld eBay zijn voldoende handelaren met zeer grote collecties cd’s te vinden. Soms – inderdaad – nog nieuw in de verpakking, leuker kunnen we het niet maken. In geval u tweedehands koopt, is het zaak om – indien mogelijk- wel goed de conditie van de schijf te checken voor aankoop. Voor een paar Euro kunt u natuurlijk prima een gokje nemen, maar de duurdere verzamelobjecten moeten niet op een teleurstelling uitdraaien.

Check voor aankoop

CD’s komen over het algemeen prima op leeftijd. We hebben het dan wel over échte in de fabriek geperste cd’s en niet over cd-recordables. Van die laatste categorie werkt het overgrote deel allang niet (goed) meer, dankzij degradatie van de organische datalaag die daarin wordt gebruikt. Geperste schijven hebben daar geen last van en blijven mits enigszins netjes behandeld ‘eeuwig’ goed. En verder geldt dat áls u per ongeluk toch eens een bekraste schijf hebt gekocht, er ook geen man overboord is. U kunt dergelijke krassen namelijk simpel laten verwijderen middels een polijstmachine. Die vindt u nogal eens in bijvoorbeeld game-winkels met retro-aanbod. Let wel: de krassen zijn alleen effectief te verwijderen aan de ‘onderkant’ van de cd. Als de labelkant beschadigd is, kunt u de schijf beter laten liggen want daar is niets meer aan te doen.

CD-spelers

Mooie ‘bijvangst’ van de langzaam beginnende cd-revival is, dat fabrikanten ook (weer) brood zien in cd-spelers. Kortom: gooi die oude cd-collectie op zolder nog maar niet weg, daar zit nog voor vele jaren muzikaal plezier in. En zo af en toe eens wat (klein)geld besteden aan een nieuwe oude schijf kan evenmin kwaad.