Review B.M.C. Audio Ultradac

Set-up en installatie

De B.M.C. Audio Ultradac vervangt een Benchmark HPA4 en Sonnet Morpheus in onderstaande referentieset:

• ATC SCM19 V2 monitors
• IsoAcoustics Aperta ontkoppeling
• Benchmark AHB2 eindversterker
• NAD M50 streamer/cd-transport

We sluiten de B.M.C. Audio Ultradac gebalanceerd (XLR) aan op onze Benchmark Audio AHB2 eindversterker. Vandaar gaat het opnieuw gebalanceerd (AES) naar onze trouwe Nad M50. Strak en simpel. Minder componenten en minder kabels. Less is more, toch? Het is pas de tweede keer (de eerste keer was met de Sonnet Morpheus) dat we rechtstreeks naar de AHB2 gaan zonder ons ‘bekocht’ te voelen. Bedenk wel dat je op beide dacs geen analoge bronnen kunt aansluiten.

Andere luidsprekers die gebruikt werden zijn de Elac Carina BS 243.4 en de Vienna Acoustics Haydn Jubilee. 

Ultrasound

Laat ons eens kijken welke trefwoorden we op onze notities terugvinden. Precisie, helderheid, resolutie, diepte, inzicht, tonaliteit, textuur, realisme, informatie, accuraatheid, definitie, stilte en emotie. Dat zijn er nogal wat! Zijn we er eentje vergeten? Misschien, maar we hebben niet het gevoel dat we ook maar iets missen als we luisteren door de Ultradac. De volledige bandbreedte wordt als het ware gebruikt. De detaillering is voortreffelijk maar valt in eerste instantie niet op. 

De Ultradac legt een warm deken over de muziek zonder aan transparantie in te boeten. Dit is geen dac die onmiddellijk wil opvallen maar eentje die langzaamaan onder de huid kruipt. De Ultradac is een ‘muzikaal’ toestel waarmee we bedoelen dat het ding muziek maakt, veel muziek. We worden ondergedompeld in elk album dat passeert en we stoppen met kritisch luisteren. Het niveau ligt over de hele lijn bijzonder hoog en nergens schiet dit toestel tekort. Deze Ultradac is een revelatie en van het beste wat er in deze prijsklasse beschikbaar is.