AlphaVisit – Het audiosysteem van: Leo Heijmans

Inleiding

Vandaag ben ik onder de rook van Rotterdam, in een rustig hofje in Ridderkerk, op bezoek bij Leo Heijmans. Leo heeft een ruime woonkamer die meteen aanvoelt als een fijne luisterkamer. Op het eerste gezicht is er niets aan de akoestiek gedaan, maar het spanplafond met daarachter dempingsmateriaal doet duidelijk zijn werk, tijdens het praten merk je al hoe prettig de kamer dempt.

Het audiorack is goed gevuld. Het lijkt haast een dubbele installatie, en dat klopt bijna ook. De twee zelfgebouwde buizen-monoblokken en de buizenvoorversterker zijn niet meer in gebruik, maar bevatten kostbare materialen en vele uren arbeid, bloed, zweet en tranen. Wegstoppen in een kast zou zonde zijn, dus blijven ze staan voor de ‘pretty looks’. Van deze monoblokken spelen overigens nog meerdere setjes bij vrienden en kennissen. Leo heeft er jarenlang met veel plezier naar geluisterd, maar vindt de Audiophonics-versterkers met Purifi-modules en Hypex-voeding toch nét mooier klinken. Leo houdt niet van kleuring, en dit setje geeft alles uitzonderlijk zuiver weer. Zelfs de fraaie buizenvoorversterker is overbodig, de XLR-kabels gaan rechtstreeks van de Sonnet DAC naar de monoblokken. De in- en uitgang impedanties zijn blijkbaar goed op elkaar afgestemd.

Zelfbouw

Leo heeft zijn hele werkzame leven in de audiobranche gewerkt, voornamelijk als verkoper in de betere hifi-zaken. Hij begon ooit bij Correct en stond later lange tijd bij Andeweg in Oud-Beijerland. Eerst als verkoper, daarna ook als reparateur  en daar leerde hij het knutselen en modificeren van audioapparatuur. Dat past hij dan ook veelvuldig toe in zijn eigen set. In het rack zien we bijvoorbeeld een scheidingstrafo van Amplimo waar Leo zelf een DC-blocker in heeft gebouwd. Verder is er géén aparte audiogroep, geen netfilter en geen audiofiele zekeringen. Achter de scheidingstrafo staat een stekkerblok van Kemp, waar alle apparatuur op is aangesloten.

Leo bouwde ook de voedingen voor zijn Sonnet Hermes-streamer en Bonn N8-switch. Met elektronica van Ian Canada zijn uitstekende voedingen te maken. Voor de switch bouwde hij een 5-volt voeding met een universele module van Ian en twee condensatoren van 100 farad. Voor de Sonnet-streamer bouwde hij een dubbele 5-volt voeding: 100-farad condensatoren voor de Raspberry Pi 3 en twee stuks van 330 farad voor de rest van de streamer. (Voor de techneuten onder ons: er zijn foto’s bijgevoegd). Het blijft verbazingwekkend wat een goede voeding kan doen voor de geluidskwaliteit van op zichzelf al goede apparatuur. Over verbazing gesproken: Leo verving de opamps in de Audiophonics-versterkers door discrete exemplaren van Sparkos, volgens hem een van de grootste verbeteringen die hij ooit hoorde.

Digitaal

We praten kort over software en de digitale mogelijkheden van tegenwoordig. We zijn beiden niet de jongsten en zeker geen experts, maar Leo heeft wel het een en ander geprobeerd, met hulp van een handige vriend. Hij heeft een tijd met Roon gespeeld, maar vond G-Player op Gentoo uiteindelijk beter klinken. Recent las hij over Snake Oil OS op Ubuntu; dat zou hij nog graag proberen. Dus: zijn er lezers met ervaring, laat je horen!

Een paar keer per week gaat Leo zitten voor een luistersessie,  soms lang, soms kort. Zijn vrouw luistert mee, hun muzikale smaak komt overeen en zonder hem zou ze waarschijnlijk minder aandacht hebben gehad voor geluidskwaliteit, maar nu het aanwezig is geniet ze er volop van. Ze vindt de apparatuur niet storend in de woonkamer. De Xanadu-luidsprekers zijn niet al te groot en fraai vormgegeven. Het enige waar ze zich aan ergert, is de spaghetti aan kabels achter het rack. Zij is zeker niet de enige, ook voor uw auteur is dit een voortdurende ergernis die je maar beter negeert, want je ontkomt er niet aan. Misschien een gat in de markt: een meubel dat achter je audiorack geplaatst kan worden, met geïntegreerd kabelmanagement waarin alles netjes gescheiden loopt?

Vroeger bezochten ze nog concerten, maar als pensionado’s ontbreekt het tegenwoordig aan fut. De laatste optredens die ze samen zagen waren Mike Oldfield in Ahoy en Agnes Obel in De Doelen, achteraf twee artiesten die zeker in hun favorietenlijst hadden gepast.

Van eigen bodem

Opvallend is dat de Nederlandse inbreng in de installatie weer hoog is, ik zie Sonnet, Pure Cable, Kemp, Xanadu, Purifi (als we Bruno Putzeys als halve Nederlander meetellen) en Hypex. Is dat bewust vraag ik? Nou, Leo kent vanuit zijn werk natuurlijk veel fabrikanten en leveranciers. Wanneer iemand een sterk inhoudelijk verhaal heeft én de oren het bevestigen, is dat voor hem een goede basis om iets te kopen, en dan kom je al snel bij Nederlandse merken uit. Zo kent hij Age van der Woud van Xanadu al heel lang: iemand met een duidelijke visie en zonder verkooppraatjes. Leo heeft zelf luidsprekers gebouwd, maar als verkoper hoorde hij ook wat er allemaal op de markt verschijnt, en dan zijn er fabrikanten die het simpelweg beter doen dan hijzelf. Zo kwam ook Xanadu voorbij, en daar is hij voor gevallen.

Naast zijn persoonlijke netwerk haalt Leo veel informatie van het internet, bijvoorbeeld van de sites van PS Audio of Audio Creative. Op laatstgenoemde vond hij een ontwerp voor interlinks van puur zilver. In het kort: ze worden gemaakt met een massieve zilverkern van 0,8 mm in een slang van 4 mm diameter. Zo is er weinig contact met de mantel en vooral met lucht, de beste isolator!. Een centrale geleider voor de aarde en twee (want XLR) er om heen gewikkeld met capton isolatie. Deze worden in een teflon tube geschoven en daaromheen een ruimer pvc tube. Dan de stekkers verbinden en netjes afwerken. Leo gebruikte Eti Cryo XLR-stekkers en het resultaat is een interlink met een heerlijke sound (zie foto).