Volgens de NOS kocht een kwart van de jongeren tussen 15 en 34 jaar afgelopen jaar vinyl én cd’s. Ze houden het medium daarmee in leven.
Het is wat tegenstrijdig: jongeren die aan de haal gaan met media uit het verleden. Toch kocht – zo meldt de NOS – een op de vier jongeren (ruim bemeten, gezien de leeftijdsgroep 15-34 jaar) vinyl en cd’s. Tegelijkertijd geldt, dat diezelfde leeftijdsgroep nieuwe muziek met name ontdekken via streamingdiensten en social media. Een opsteker voor de NOS is dat ook via radio nog altijd veel ontdekt wordt.
Dat juist jongeren naar – blijkbaar – iets ‘tastbaars’ verlangen, heeft volgens onderzoek van brancheonderzoeker NVPI te maken met de verdigitalisering van de maatschappij. Het fysieke aspect ontbreekt volgens hen, en dat gemis is wat jongeren stuurt momenteel. Tegelijkertijd geldt dat ook ouderen nog altijd fysieke muziek koopt. Tussen de 50 en 64 jaar geldt dat voor een op de vijf Nederlanders. Toch allemaal wel bijzonder in deze tijd; het houdt de traditionele platenzaak in ieder geval in leven.
Mooi nieuws. Daar hou ik van.
Zelf ben ik een ouwe lul die LP’s en singeltjes koopt.
Waarom? Omdat ik niet perse iets tastbaars wil, maar ik ben dol op de draaischijf van platenspelers. In mijn jeugd was de platenspeler, bandjes, en de TV o.a hoe ik muziek heb leren kennen.
Die nostalgie samen met het diepe analoge geluid kent voor mij geen grenzen.
Mijn neef van 18 jaar is nu ook helemaal into vinyl, en ik kan hem mooi adviseren welke platenspelers en naalden voor zijn behoefte de beste zijn.
Ik verzamel hoofdzakelijk speciale uitgaves op vinyl. Mijn sport is vooral LP’s uit het CD tijdperk scoren. Dat is wat zeldzamer materiaal, waaronder vinyl van KLF.
Mijn 15 jarige dochter koopt sinds enkele jaren zo nu en dan LP’s, omdat ze ze mooier vindt klinken dan CD’s of streaming. Ze heeft een eigen platenspeler, een eenvoudige Thorens, maar dat mag de pret niet drukken.