Luisteren
Inhoud
Allereerst willen we kwijt dat het draagcomfort van de in-ears goed is. Ondanks het forse formaat zitten ze prettig en na een tijdje voelen we ze niet. De kabel is, waarschijnlijk door zijn massa, niet erg contactgevoelig en is soepel in gebruik.
Onze algemene indruk is dat de Astrals de muziek zeer natuurgetrouw weergeven. De uitstekende midrange van de Kiwiears Airoso viel al op, de Astrals trekken dit nog een stukje door (in de goede richting). We spelen Each And Every One van Everything But The Girl, de eerste track hun debuutalbum Eden. De originele versie, de remix uit 2012 heeft alle subtiliteiten van het origineel uitgewist. We draaien twee versies; van de NAS en van Qobuz, afgespeeld op Audirvāna. De lokale versie neemt ons meer mee in de muziek. De detaillering, timing en ruimtelijke afbeelding zijn op de NAS net iets beter dan bij de streaming versie. Wat opvalt is dat we subbas horen en voelen. Dat moeten we nader gaan beluisteren.
Bas
Een al te royale weergave van de lagere registers kan de rest van de muziek wegdrukken. Dit is een subtiele evenwichtsoefening want een goede weergave van (sub)bas kan juist ruimte geven voor een luchtige en ongecompliceerde, precieze soundstage. De midrange en hogere frequenties worden als het ware ontzorgd en kunnen daardoor hun werk beter doen. Daarom een blokje complexe passages: hoe houdt het stand? Collega Martijn heeft een luistertip; Peter Gabriel’s I/O-album waarbij twee masters van de tracks te horen zijn. Vooral ‘The Dark Side’ is tot op het randje afgemixt. Een audiosysteem met een laag oplossend vermogen valt na het spelen van I/O meteen door de mand. Het wordt een brei van geluid. Het is knap hoe de engineer Tchad Blake compressie tot een nieuwe kunst heeft verheven. De wave-vorm van de track ziet eruit als de bekende ‘worst’; toch blijft de muziek overeind. We horen dit allemaal op de Astrals. Er is bas en er is sub-bas maar de stem van Peter Gabriel is wat we horen, tussen alle lijntjes in de muziek door.
Ook bij het spelen van bass-heavy tracks als Detroit van Marcus Miller of Harlem van Ibrahim Maalouf ervaren we veel bas, “niet hinderlijk subwoofer-achtig” aldus onze notities. Het drukt de midrange niet weg. Bij Love Rears Its Ugly Head van Living Color worden we getrakteerd op een heerlijk droge kickdrum en een mooie gelaagdheid tussen drums, bas, gitaar en stem.
Midrange
In een woord: subliem. De kwaliteit van de midrangeweergave is goed hoorbaar bij vocale muziek. We luisteren naar uiteenlopende muziekstukken: Os justi, gecomponeerd door Bruckner en subliem gezongen door Voces8. Of The Singers Unlimited, de close harmonygroep die uitsluitend in de studio multitrackopnames maakte en nooit live optrad. En The Carpenters. De soepele alt van Karen Carpenter en de vocale arrangementen van Richard Carpenter klinken mierzoet maar oh wat mooi en meeslepend. Of Livingston Taylor (de broer van James) op het album INK! De Astral in-ears laten de verschillen in stemmen zeer goed horen. De textuur van de stem en ook de verschillende melodielijnen bij meerstemmige stukken zijn zeer goed te horen. Soms hoorden we bij overbekende tracks zelfs weer nieuwe details.
Hoog
Jacques Loussier. Niet de bekende Little Fugue in G, maar Bach’s Menuet in G van het Notenbüchlein van Anna Magdalena Bach, op het album Reflections of Bach. Het slagwerk is hier heel subtiel opgenomen en dat horen we vooral bij het koperwerk; de cymbals, de hi hat. De verschillende klankkleuren zijn prima hoorbaar. En bij Heart Of Ice, de slottrack van Joe Jacksons album Body And Soul, horen we de hi hat continu terwijl het nummer steeds voller wordt. Ook hier laten de Astrals de wat vette klankkleur van de hi Hat goed horen en blijft de hi hat hoorbaar drijven, ook als het drukker wordt. Ghostnotes van de drum zijn mooi hoorbaar, en bij alle gespeelde muziek valt de ruimtelijkheid op. We horen de reverb in verschillende opnames mooi terug. De Astrals maken het niet groter dan het is, het klopt gewoon
Kan het beter?
Het enige dat we verbeterbaar vinden aan deze in-ears is de cross-over van de bas naar de midrange. Daarom waren we ook benieuwd naar de technische opbouw van de Astral; hoe is de ‘samenwerking’ tussen de conventionele driver en de zes BA-drivers geïmplementeerd? Hopelijk geeft Kiwi Ears ons een keer opheldering hierover. We missen nu een soepele overgang van de conventionele naar de BA-driver. Deze kan beter; iets beter, maar toch.