

De luistersessie
Inhoud
We beginnen met een van de favorieten uit Niek zijn lijstje, Jocely B met een live uitvoering van “My Way”. De weergave is zeer ruimtelijk, alsof je in de zaal aanwezig bent. De stem haalt aan het einde vol uit, maar de speakers geven geen krimp, en dat is knap, kan niet anders zeggen.
Dan Sinatra, “One for My Baby” van het album “Platinum”. Een opname uit de jaren 50, je hoort wel ruis en het is niet perfect, maar de warme stem klinkt natuurlijk en prettig. Een nummer wat ik onlangs aantrof in iemands playlist, Hubert Somlin met “Sometimes I’m Right”, is ook een oude opname met goede ruimtelijkheid, wat met Niek zijn installatie wordt bevestigd.
Dan stappen we over op het betere trommelwerk: “Makan” van Driss El Maloumi en “Poem of the Chinese Drum” van Hok Man-Yim. Hier voelen de speakers zich pas echt in hun element. De diepe bas, de snelheid en dynamiek zijn ronduit indrukwekkend voor een driver van maar 12 cm!
Om te testen luister ik zelf graag naar “Cold Tea Blues” van de Cowboy Junkies. Na de opening komt de inzet van een elektrische bas, waarmee je kan horen of de bas vol en diep wordt weergegeven en niet gaat brommen. Daarnaast kun je horen of de akoestische gitaar en de stem van Margot Timmins zuiver worden weergegeven. Voor mijn gevoel is dit redelijk vergelijkbaar met mijn eigen installatie, maar daar is behoorlijk meer geld aan uitgegeven.
Je hebt soms van die luistersessies dat je denkt, ‘oh dat nummer wil ik nog horen, en dat nummer ook nog!’, wat betekent dat je niet meer bezig bent met techniek maar volledig in de muziek wordt gezogen. Dit is meestal een teken dat je erg gecharmeerd bent van de installatie. Er volgen dus nog vele nummers, waaronder Elena Casoli en Ludovico Einaudi, waarbij de zuiver klinkende akoestische gitaar mooi los staat in de ruimte, Trijntje Oosterhuis met “Human Nature” en “St James Infirmary Blues” van Triad, waar de accordeon stuwende lage tonen produceert en deze gecontroleerd worden weergegeven.
Voor de bassen spelen we “Human” van Sevdaliza en “Pyke” van SND RTN. Deze worden misschien niet heel diep weergegeven, maar zijn zeker aanwezig en mooi strak. Tijdens het gesprek gaf Niek aan dat je moet zoeken naar een geluid dat voor jou klopt. Nou, ik kan stellen dat deze installatie klopt als een bus.
De installatie is basic en niet gepimpt met dure kabels of tweaks. Dat luidsprekers met een kostenplaatje van de spreekwoordelijke appel en ei dan zo’n geluid weten neer te zetten is indrukwekkend. Je hoort veel designers van apparatuur en luidsprekers over het belang van fase gedrag, ik vermoed dat dit de reden is dat deze installatie klopt!
Mocht je geïnteresseerd zijn in dit type luidspreker en zou je misschien zelf wat willen bouwen dan is Niek bereid om zijn kennis en ervaring te delen. Lijkt je dat wat, reageer dan en dan zal ik jullie in contact brengen.









Ik heb deze speakers gemaakt en weet dat het een beetje ‘vreemde eend in de bijt’ speakers zijn;) ..en snap ook best de scepsis eromheen.
Mochten mensen nieuwsgierig zijn, je bent van harte welkom eens te komen luisteren 🙂
Juist leuk, zo’n vreemde eend 🙂
Ben wel benieuwd: de linker speaker lijkt zowat tegen de muur te staan, waarom is dat?
De boel staat een beetje asymmetrisch opgesteld, helaas. De trap naar zolder is een vaste trap welke aan een zijmuur zit en direct aan de andere kant van het trapgat, bijna midden op de zolder staat een hele grote installatie in verband met omvormers en ventilatiesystemen, dus de set kan helaas niet symmetrisch in de ruimte staan.
Maar, de linker speaker staat inderdaad niet ideaal en dus dicht bij de muur, in het laag en mid-laag zie ik daar niet heel gekke dingen als ik de boel na meet met REW.